Kilka słów o siatkówce. Kibicowanie drużynie narodowej zacząłem dosyć szybko, bo dziadek był jej wielkim fanem i na szczęście postanowił zasiać we mnie to ziarno kibica. W sumie oglądam siatkówkę reprezentacyjna od 20+ lat i zawsze kadra siatkarzy dostarczała pięknych, z każdego bieguna, emocji. Zawsze w tym czasie byliśmy w topie, a pojedynki z Rosjanami, Serbami, Brazylijczykami, Francuzami, Bułgarami dostarczały tyle ogromnych emocji, że to jedna z niewielu dyscyplin, ktora wzbudza u mnie takie emocje. Kocham każda generację siatkarzy, tych żyjących i tych niestety już nie :(, których oglądam odkąd pamiętam. Żaden inny sport nie dostarcza tyłu skrajnych emocji w tak krótkim czasie, przecież tutaj co kilkanaście sekund jest mikro zawał serca ;). No może jeszcze ręczna za czasów Wenty. Poza tym uwielbiam te wolę zwycięstwa i nie poddawanie się do ostatniej chwili. Cudowny sport, cudowne chłopaki. Choćbym jak bardzo zarzekał się, że jestem patriota coraz mniej, to chłopaki potrafią doprowadzić mnie do łez wzruszenia. Koniec edycji.
Napierdalamy!!!