Mecz bez historii. Bramka stracona po wątpliwym rzucie karnym, przy którym dał się wymanewrować Isco. Poza tym gości stać było jedynie na jeden celny strzał Eza, przy którym Joan efektownie pofrunął w powietrzu, ale zagrożenie było minimalne. Zagrał na wysokiej celności podań i na pochwałę zasługuje wyjście na przedpole w 57 minucie.

Nie był to bardzo wymagający mecz, a mimo tego to właśnie Francuz był jego najsłabszym ogniwem. Złapał żółtą kartkę jeszcze w pierwszej połowie i można było mieć obawy o jego późniejsze minuty. Na szczęście udało się uniknąć wykluczenia. Często grał na połowie rywala i potem brakowało go z tyłu, a powroty były ślamazarne.

Solidny mecz, tym razem na środku defensywy. Ericowi nie robi to specjalnej różnicy gdzie gra, w tym sezonie nie schodzi poniżej pewnego, dobrego poziomu i wyrasta na czołowego zawodnika.

Na stałe zadomowił się w podstawowym składzie, a jak coś już zaczęło działać to Flick postanowił tego nie ruszać, żeby się przypadkiem nie zepsuło. Postęp Gerarda w tym sezonie powinna zbadać FIFA, bo dawno nie widzieliśmy takiego progresu w takim tempie. Swoje nieliczne braki świetnie nadrabiał dobrym ustawieniem, co pozwoliło mu blokować strzały i dośrodkowania rywali.

Kolejny świetny mecz Portugalczyka, który jak mało kto potrafi podłączać się do ofensywy i tworzyć przewagi. W drugiej połowie przesunięty piętro wyżej co zaowocowało golem. Tym razem świetnie uderzył z dystansu i nie dał szans zasłoniętemu bramkarzowi Betisu. W defensywie też nie wyglądał źle, obecnie ciężko sobie wyobrazić powrót do gry na tej pozycji nijakiego Balde i elektrycznego niegdyś Martina. Wykup Cancelo powinien być tak samo priorytetowy jak zakup nowej dziewiątki.

Ocenę obniża mu sprokurowanie wątpliwego karnego. Wydaje się, że to Isco kopnął w postawioną już na murawie stopę Hiszpana. Nie tak dawno temu, przy podobnej akcji Vini-Yamal sędziowie gwizdnęli faul w ataku. Brak konsekwencji i dowolność decyzji sędziowskich to największa bolączka hiszpańskiego futbolu. Poza tą akcją należy wyróżnić jego aktywność, po kontuzji nie ma już śladu. 

Wygrał wszystkie swoje pojedynki, pomagał wydatnie w obronie notując 4 skuteczne wślizgi na 4 próby. Był mniej dokładny od Pedriego i w tym elemencie musi się poprawiać. Warto wyróżnić fajny odbiór na połowie rywala w 59 minucie. W przyszłym sezonie będziemy mieć z niego pociechę.

Dla kronikarskiego obowiązku odnotować należy asystę przy trafieniu Cancelo. Do tego należy dodać 4 kluczowe podania i pełną kontrolę nad wydarzenia boiskowymi. Widać powrót Gaviego pomógł odciążyć Pedriego z zadań defensywnych i może skupić się na grze bliżej pola karnego rywali. 

Lider pełną gębą. Wraz z Brazylijczykiem w pierwszym składzie cały pressing i ofensywa wygląda zdecydowanie lepiej, nawet nie odczuliśmy specjalnie braku innego cracka, Yamala. Wykorzystał rzut wolny oraz błąd Bellerina w drugiej połowie i zapewnił tym samym względny spokój drużynie. 

Ostatni mecz Lewandowskiego przed swoją publicznością, która bardzo ciepło go pożegnała. Szkoda, że nie udało mu się strzelić gola, ale zwyczajnie piłka nie chciała go znaleźć w polu karnym. Jedyny strzał oddał tuż przed zejściem z boiska i był on daleki od ideału. Kończy się przygoda Roberta z Dumą Katalonii, został jeszcze jeden mecz na Mestalla. 

Ostatnio częściej grywa po lewej stronie ataku i z pewnością nie można odmówić mu zaangażowania. Ładnie przedarł się już w 7 minucie i oddał celny, choć łatwy do obrony strzał. Ostatecznie próbował potem jeszcze dwukrotnie, również bez powodzenia. Największy pechowiec meczu, w jednym ze starć doznał poważnej kontuzji, eliminującej go z występu na Mundialu.

Wszedł za kontuzjowanego Fermina już na początku drugiej połowy i zajął miejsce na boku defensywy. Potrafił zatrzymać rywala i odprowadzić go za linię końcową w 53 minucie. Poza tym zaskakująco mało obecny w meczu zarówno w obronie jak i w ataku. Perspektywa zostania z samym Alejandro na cały przyszły sezon jest odrobiną przerażająca. Zatrzymał się kompletnie w rozwoju.

Pół godziny gry, 7 celnych na 8 prób podań, jeden zablokowany, nieprzygotowany strzał i to właściwie tyle. Nie dostawał szans, bo widać, że nie jest na odpowiednim poziomie i jeden dobry mecz z Athleticiem nie może być wyznacznikiem jego przydatności dla drużyny.

Z jednej strony to on złamał linię spalonego tuż po wejściu na boisko przy akcji z rzutem karnym, a z drugiej to on odebrał piłkę na połowie rywala przed golem Cancelo. Można więc rzec, że suma jego zasług i błędów się zniwelowała. W końcówce zaprezentował ten luz i swobodę w ofensywie, którą kibice nagrodzili brawami. Oby udało się odzyskać jego najlepszą wersję, wtedy transfer środkowego obrońcy przestanie być priorytetem klubu.

Chaotyczne wejście Daniego. Próbował grać nieszablonowo, ale często kończyło się to zwyczajnie stratą. Ostatecznie ocena wyjściowa. 

Brak oceny. Być może byliśmy świadkami podwójnego pożegnania przy zmianie wychowanka. Przy takiej konkurencji w środku pola, zwyczajnie musi poszukać miejsca w innej drużynie.