Brak atutów obrońców i pomocników Barcy w grze powietrznej zmusił Pinto do kilku "panicznych" piąstkowań w Vila-real, zwłaszcza przed przerwą. Najważniejsze, że bramkarz Barcy był w nich skuteczny, cała reszta stanowi zadanie domowe dla dyrekcji sportowej klubu. Zespół stracił dwa gole, tylko przy drugim można doszukiwać się "zasługi" Pinto. Uwzględniając tempo akcji i zaniedbania defensorów, będzie to doszukiwanie mocno na siłę. Ważna interwencja Pinto z ostatnich minut spotkania. Poza nią brakuje argumentów do wyższej noty dla bramkarza FCB, gospodarze oddali 3 strzały w obrys jego bramki.

Masa typowych dla jego gry w tym sezonie błędów w grze defensywnej. Dawał się ogrywać jak uczniak w pojedynkach 1 na 1, zaniedbywał krycie i tracił piłki (najwięcej w zespole), za którymi wracał tylko wtedy jak miał ochotę. Jego flanka była pod każdym względem (np. gol nr 1) najsłabszą strefą obronną Barcy. Centrami znów w większości irytował. Z drugiej strony, nadeszły minuty 65. z 78-mą i konia z rzędem temu, kto zechce uznać, że bez "samolocików" Alvesa Barca by jeszcze "wróciła" do tego meczu. Można stwierdzić: 14 dośrodkowań i TYLKO 2 udane. Ktoś inny powie na to: 14 i 2 GOLE... To, że tak grający Alves zostaje wizualnym (dwie akcje bramkowe) i merytorycznym (j.w.) bohaterem meczu, niestety mówi więcej o formie zespołu niż samego Brazylijczyka.

Zrobił co mógł i to, czego nie mógł, gdy tuż przed przerwą wybił piłkę zmierzającą do bramki. Często musiał łatać błędy defensywne Alvesa, uzbierał aż 11 przechwytów, ale nawet za taka ich liczbę nie przyznaje się goli. Na lekki minus Bartrze, że ustawiał się w tym meczu momentami nierozważnie i nie zawsze optymalnie. Poczynania kolegi często destabilizował oczywiście Alves, ale nie wyjaśnia to wszystkich decyzji Bartry.

Grał ofiarnie, z wielkim zaangażowaniem i kilkoma ultraważnymi wślizgami uratował skórę kolegom. Dobrze przewidywał boiskowe wydarzenia i przestrzenie, które mogą nawiedzić atakujący rywale. Krył strefę Bartry gdy ten odchodził mocniej na prawo. Można mieć do Argentyńczyka zarzuty o obie sytuacje bramkowe gospodarzy.

Im gra rzadziej, tym gra gorzej. Było tak w poprzednich sezonach, jest i w tym. Popełnił wyraźny błąd przy dośrodkowaniu na 2:0, na atakowanej połowie był nieprzydatny. Na plus wsparcie stoperów w odbiorach (6), wysoka celność podań i względnie niski wskaźnik strat. Dwie ostatnie dane wynikają jednak głównie z nadmiernie zachowawczej gry Brazylijczyka gdy miał piłkę przy nodze.

Występ Busquetsa można nazwać daniem w sosie słodko-kwaśnym. Tylko 5 odbiorów i cztery straty. Nie zrobił nic aby powstrzymać w środku pola obie akcje bramkowe. W tych i kilku innych akcjach z winy Busquetsa rywale mieli zbyt wiele swobody - w złym stylu przegrywał pojedynki indywidualne (Cani, dos Santos, Pina) i ewidentnie niedomagał biegowo przy kontrach gospodarzy. Zupełnie odpuścił strzelca drugiej bramki. Genialne otwarcie akcji po własnym odbiorze na 2:3 warte dzban złota i 3 punkty.

Starał się nadawać tempo akcjom Barcy, ale przez większość meczu wyglądało to nieprzekonująco. Mało zdecydowany na połowie rywala przez co podaniom brakowało odwagi i elementu zaskoczenia. Nie zanotowałem podań kluczowych z jego strony. Zmarnował dobrą okazję pod koniec I połowy. Obok ofensywnie usposobionego Iniesty, Xavi powinien przynajmniej zadbać o defensywę - tego również zabrakło. Nieobecny w pressingu, jakby brakowało mu energii na powroty za kontrującymi rywalami i ubezpieczanie pozycji innych (Busi, Alves) w sytuacjach krytycznych.

W przeciwieństwie do Xaviego grał "na tak". Strzelał, dryblował, wspierał przechwytem defensywę, szukał podaniami goli (2 kluczowe). Iniesta nie brał udziału w żadnej z akcji bramkowych kolegów, ale w jego wykonaniu był to solidny występ - można mu zarzucić za ten mecz tylko to, że w jego przypadku brzmi to przecież jak obelga.

Dał niewiele pożytku. Poza efektowną akcją po "wjeździe" Bartry trudno wymienić inne jego udane zagrania. Styl gry obronnej gospodarzy wyraźnie nie odpowiadał Chilijczykowi, a po faulu Asenjo w polu karnym gra Alexisa zupełnie "siadła". Szkoda, bo drużyna bardzo potrzebowała tego dnia jego zadziorności i umiejętności indywidualnych.

W porównaniu do poprzednich meczów, trzeba wspomnieć o jego aktywności. Najczęściej z zespołu wchodził w udany drybling, kreował partnerów dobrymi podaniami i strzelał na bramkę kiedy tylko miał okazję, co w kontekście przebiegu meczu trzeba generalnie brać za dobrą monetę. Skuteczność, efektywność dla zespołu zagrań Argentyńczyka (np. część decyzji strzałowych) to osobna sprawa. Mając u boku Sancheza i Pedro, Leo "wyłączył się" znów z pressingu. Najważniejsze, że w kluczowej dla losów meczu akcji ułożył stopę jak trzeba. Nie można jednak zapominać, że w tej akcji Leo zebrał plon wcześniejszych zagrań Alvesa - przez co następuje sytuacja wyjątkowa, kiedy ZM zostaje zawodnik mający niższą ocenę od innych.

Energiczny i dynamiczny, może najbardziej w zespole. Po upływie kwadransa wyróżnił się dobrym odbiorem i asystą do Messiego, który nie wykorzystał dogodnej sytuacji. Tuż przed przerwą drugą świetną okazję bramkową wykreowaną przez Rodrigueza miał Xavi. W drugiej odsłonie Pedro nie kreował okazji ani sobie, ani kolegom, z minuty na minutę dryfując w boiskowy niebyt.

Dał zespołowi to, czego brakowało w grze Xaviego. Wspaniałe zachowanie przy bramce Messiego, rozegraniem akcji miał udział przy pierwszym samobóju rywali, generalnie znakomita zmiana. Grał z animuszem, szukał wolnych przestrzeni i był przydatny dla kolegów. Znamienne, że Cesc grał tak dobrze gdy Xaviego nie było już na boisku.

Grał za krótko. Zmiana wyglądająca na zyskanie czasu.

Widoczny brak ogrania i wynikający z tego brak zaufania kolegów.