Oceny za mecz z Guadalajarą

Odwykliśmy od oglądania kapitana na boisku i mogliśmy mieć obawy o jego dyspozycję. Zupełnie niepotrzebnie, wszystkie interwencje były pewne i skuteczne. Dobrze wychodził na przedpole, dobrze i spokojnie rozgrywał piłkę i nie dał się zaskoczyć kilkoma celnymi strzałami. Pokazał, że jest zdrowy, że może grać i dzięki temu być może łatwiej znajdzie nowego pracodawcę. mało kto chyba zakłada pozostanie Niemca w składzie na ten sezon.

Nie można mu odmówić waleczności i zaangażowania. Jego zalety, czyli szybki i agresywny doskok do rywali były widoczne i potrzebne. Niestety na tak zamkniętych przeciwników Hiszpan zwyczajnie nie ma narzędzi do zabłyśnięcia w kreacji. Do tego występ na nie swojej pozycji również mu nie pomógł. Poniżej noty wyjściowej.

Cały czas podtrzymuje swoją niezłą formę. W tym spotkaniu miał okazję wykazać się głównie w ofensywie, gdzie dwukrotnie uderzał głową na bramkę gospodarzy. W defensywie radził sobie poprawnie, chociaż zdarzały się przegrane pojedynki. Odkąd gra w masce, niemal co mecz przytrafia mu się uderzenie w twarz, w kolejnych meczach życzymy więcej szczęścia!

Bardzo spokojny mecz młodzieżowca. Zabrakło odwagi w kilku momentach żeby posłać bardziej ryzykowną piłkę w pole karne. W defensywie nie był nieomylny, ale większość pojedynków zdołał wygrać. Łapie cenne doświadczenie w pierwszym zespole.

To był jeden z zawodników, który zapewne miał zagrać przez pełne 90 minut, niestety po raz kolejny łapie niepotrzebną, lecz w pełni zasłużoną, żółtą kartkę jeszcze w pierwszej połowie i nie daje tej pewności, że nie wyleci. Tym bardziej, że w krótkim odstępie czasu ponownie przerwał faulem kontrę rywala. Flick słusznie go zmienił, bo o ile nie grał źle, tak zostawienie go w składzie stanowiło zbyt duże i całkowicie niepotrzebne ryzyko.

W końcu zobaczyliśmy próbkę możliwości ofensywnych Holendra. Potrafił się znaleźć w polu karnym rywala, pod koniec meczu posłał nawet efektowne podanie piętą w pole karne. Ładna asysta przy bramce Christensena była zwieńczeniem jego niezłej gry. Wcześniej posyłał również kluczowe dośrodkowanie na głowę Garcii i emanował zaangażowaniem i pewnością siebie. Liczę, że podobnie będzie grał w kolejnych meczach, z wyżej notowanymi rywalami.

Niewiele dobrego można napisać o występie Szweda. Wyróżniamy kapitalną piłkę do Rashforda i w sumie to tyle. Mecz ten służył również za możliwość przetestowania go na pozycji ŚPO, gdzie często przemieszczał się między liniami. Zasieki obronne Guadalajary były jednak gęsto i ciasno związane i nie udało mu się znaleźć nawet odrobiny miejsca.

Nota podniesiona i tak dzięki asyście z końcówki spotkania. Spotkania, o którym młody Hiszpan powinien jak najszybciej zapomnieć. Mnóstwo niecelności, dośrodkowań do nikogo, czy przegranych pojedynków z obrońcami. Kiedy decydował się na strzały był łatwo blokowany. Yamal jednak ma w sobie to coś, że pomimo grania bardzo słabego meczu, jednym zagraniem potrafi przesądzić o jego losach. Tak też było i tym razem.

Dużo prób, zarówno podań jak i strzałów z których nic dobrego nie wychodziło. W drugiej połowie Flick przesunął go na pozycję najbardziej wysuniętą, gdzie jego ruchliwość miała dać przewagę Barcelonie. Plan ten średnio się powiódł, bo Fermin nie doszedł do żadnej piłki. Zaangażowanie z pewnością mogło się podobać, potrzebujemy jednak więcej futbolu.

Wydawał się mało zmotywowany do gry przeciwko niżej notowanej drużynie, a to właśnie w takich meczach Anglik powinien chcieć przekonać sztab do siebie. Zmarnował dwie świetne okazje na bramkę, do tego dość łatwo przegrywał pojedynki czy to fizyczne, zwyczajnie upadając w polu karnym, czy nawet te szybkościowe. Ostatecznie brawa za spryt i wykorzystanie trzeciej okazji w końcówce meczu, ale obraz jego bardzo słabego występu został tylko lekko przypudrowany.

Dobra zmiana. Od razu zaznaczył swoją obecność wygraniem kilku pojedynków i dobrym ustawieniem zbierał większość bezpańskich piłek. Barcelona kończyła mecz w swoim najlepszym zestawieniu w defensywie i widać było, że Pau się w tym doskonale odnalazł. 

Występ bez większej historii. Nie potrafił wykorzystać swojej szybkości i stworzyć jakiejkolwiek przewagi w ofensywie, za co ostatnio najczęściej mu się obrywa. Potrzebujemy lepszej wersji Alejandro.

Mecz bez fajerwerków, za to z małymi akcentami ofensywnymi. Dobrze wychodził na pozycję, ale dwukrotnie minimalnie spalił, przy czym przy jednej sytuacji potrzebowalibyśmy wyrysowania linii. Ostatnio Francuz zaczyna znów przypominać siebie i widać było, że mecz w Lidze Mistrzów pomógł mu odzyskać pewność siebie. 

Jego wejście na końcówkę nie mogło nikogo zdziwić. Drużyna potrzebowała jak najlepszej kontroli nad piłką, a to właśnie Pedri jest w tym mistrzem. Wszedł, uspokoił grę, próbował nawet grać piłki prostopadłe, ale koledzy byli za szybcy i dawali się łapać na spalone.

Bez oceny, grał za krótko.