Oceny za mecz w Pradze

Joan pomimo tego, że jest w świetnej formie jest tylko człowiekiem. Przy obu straconych bramkach nie interweniował skutecznie, chociaż nie miał łatwego zadania, strzały były z bliska i dość niespodziewane, tak jak ten Roberta. Częściej niż zwykle posyłał długie piłki i drużyna traciła przez to posiadanie. Poza tym, nie miał wiele pracy. Nie miał chyba wcześniej okazji do gry w tak niskich temperaturach i mogło to mieć wpływ na jego postawę, szczególnie patrząc, że grał w koszulce z krótkim rękawkiem.

Już podczas hymnu Ligi Mistrzów zauważyłem nieobecny wzrok Francuza. Nie był wystarczająco skoncentrowany. Zdarzały mu się proste błędy techniczne i niecelne podania. Próbował obiegać Rooniego, ale kiedy dostawał futbolówkę nie potrafił zrobić z niej pożytku.

Ten mecz miał dwie-trzy jasne postacie, a Eric był jedną z nich. Doskonale grał zarówno w defensywie jak w rozegraniu. Posłał niezliczoną ilość świetnych podań między liniami i przy indolencji Pedriego wziął na siebie odpowiedzialność za grę drużyny. Dodatkowo pokusił się o świetny strzał z dystansu, kiedy koledzy nie kwapili się do wyjścia na pozycję. To on również zainicjował akcję przed pierwszym golem dla Barcelony. Obecnie jeden z liderów i najrówniej grający zawodnik w zespole od którego sztab rozpoczyna układanie podstawowej jedenastki. 

Niepewny, szczególnie na początku spotkania, kiedy to już w 4’ skiksował doprowadzając do strzału rywali. Wydawało się, że ma problemy z ustawieniem i oceną ryzyka. Końcówę rozergrał na pozycji bocznego obrońcy. Ostatecznie zaliczył normalny mecz, nie zawinił przy żadnym stałym fragmencie gry.

Tym razem można go wyróżnić za udział w udanej akcji ofensywnej. To on podawał do Rashfroda przed bramką na 4-2. Wcześniej nie wyróżniał się specjalnie i przegrał kilka pojedynków zarówno w ataku jak i w obronie. Jeżeli konkurencja w postaci Cancelo go nie obudzi, to już chyba nic i nikt tego nie dokona

Kiedy Pedri grał słabiej to właśnie Frenkie wziął na siebie odpowiedzialność, coś czego wiele razy mu brakowało. Obudziła się w nim kreatywność i zdolność do podłączania się do akcji ofensywnych co zaowocowało aż 4 kluczowymi podaniami i przytomną asystą do Fermina. Być może strzelił też legalnego gola, bo odgwizdanie w tej sytuacji spalonego znów wzbudziło wątpliwości. Pracował również w defensywie, gdzie często w końcówce cofał się na pozycję stopera i blokował przeciwników. Mógł lepiej się zachować przy pierwszym straconym golu oraz szkoda niepotrzebnej żółtej kartki, bo w takiej formie byłby kluczowym zawodnikiem w ostatnim pojedynku fazy ligowej LM.

Był to jeden z najsłabszych meczów Hiszpana na przestrzeni ostatnich lat. Od początku niewiele mu wychodziło, notował liczne, a co gorsze, groźne straty na własnej połowie. Zmarnował też świetną okazję po podaniu Erica. najgorsza była jednak bierność w rozegraniu. Ocenę podnosi mu nieznacznie chyba najłatwiejsza do zaliczenia asysta, bo całość pracy wykonał strzelec. Widać było, że coś jest nie tak. Ostatecznie nabawił się kontuzji mięśniowej, już bodajże 3 w tym sezonie. Na szczęście terminarz jest dla Barcelony w tym okresie dość łaskawy, bo brak Pedriego z pewnością odbije się na jakości gry drużyny.   

Kiedy był w gazie został odstawiony na boczny tor i tym razem nie zdołał nawiązać do swoich poprzednich występów. Mimo wszystko ciężko oczekiwać po nim tego, do daje Yamal. Ograniczył się w prostych rozwiązaniach (najwyższy procent celności podań w drużynie 96%), nie podejmował prób dryblingów i przełamywania obrony. Zanotował kilka niezłych dośrodkowań, oddał jeden celny, lecz bardzo słaby strzał i kilka razy wypuścił Kounde do linii końcowej. Słusznie zmieniony jako pierwszy zdrowy zawodnik.

Nawet przeciętny występ Raphy zostawia po sobie dobre wrażenia. To jego niekonwencjolne zagranie pięta otworzyło zasieki obronne Slavii. Zaliczył również 3 kluczowe podania oraz kilka groźnych strzałów. Jak zwykle pomagał też w defensywie i szczególnie w końcówce wielokrotnie wracał za rywalami. Gorzej za to szły mu dośrodkowania z rzutów rożnych czy gra wzajemna z Balde. Ostatnio nie trenował z drużyną i być może to miało wpływ na jego postawę. 

Do przerwy był to prawdopodobnie najgorszy Lewandowski  w koszulce Barcelony. Konia z rzędem temu, kto potrafi wskazać jakieś udane zagranie Polaka w tym okresie gry. Na domiar złego skierował piłkę do własnej bramki, pokracznie się ustawiając we własnym polu karnym. Druga połowa była lepsza, udało mu się opanować kilka piłek, dać się sfaulować czy ostatecznie strzelić gola zamykającego spotkanie po trudnym dograniu Rashforda. W obliczu kontuzji Ferrrana potrzebujemy najlepszej wersji Roberta w styczniu.

Anglik wszedł w trudnym momencie dla zespołu i pomógł mu w odniesieniu zwycięstwa. Cała akcja na 4-2 to właściwie jego zasługa, on ją rozpoczął, wyszedł świetnie na pozycję i asystował Robertowi. Musi jednak popracować nad wykończeniem akcji z prawej strony boiska. Ponownie znalazł się w tym miejscu i ponownie nie pokonał bramkarza rywali.

Dani daje ostatnio olbrzymią jakość. W poprzednim meczu nie wykorzystał żadnej z wielu łatwych okazji na strzelenie gola, a tutaj proszę. Przyjęcie i strzał spod kolana prosto w okienko bramki przeciwnika w kluczowym momencie meczu. Piłka go szuka, a on wie jak się z nią obchodzić. Wydaje się, że zostawił za sobą problemy fizyczne i może być już tylko lepiej.

Złapał kolejne minuty, ale nie wyróżnił się niczym specjalnym. Może dziwić fakt, że Flick wybrał go przed Casado. Ocena wyjściowa. 

Widać było po nim tremę i delikatną niepewność, ostatecznie jednak wszystkie jego interwencje były skuteczne. dobrze wykorzystał swoją przewagę fizyczną i zabezpieczył obronę przed zakusami ofensywnymi Slavii w końcówce.