Fermín López w roli fałszywej dziewiątki rozwiąże dwa problemy Barcelony?

Barcelona po przerwie reprezentacyjnej wkroczy w kluczową fazę sezonu i rozpocznie ostateczną walkę o zdobycie Ligi Mistrzów oraz triumf w rozgrywkach ligowych. Zespół mierzy się jednak z problemami, które mogą pogrzebać szanse na te puchary i wiele zależy od tego, jak drużyna poradzi sobie z nimi w nadchodzących dwóch miesiącach.

Zespół Hansiego Flicka nie ma większych kłopotów ze stwarzaniem sytuacji i strzelaniem bramek, jednak skuteczność mogłaby być lepsza, a martwiąca pozostaje gra środkowych napastników - zarówno Roberta Lewandowskiego, jak i Ferrana Torresa. Kolejną kwestią jest brak stabilności w fazie defensywnej, który ciągnie się już od dłuższego czasu. I o ile drużynę często ratował znakomity Joan García czy mentalność „strzelimy więcej”, to trudno zakładać, że taki model przetrwa w starciach z najsilniejszymi rywalami i w decydujących fazach Ligi Mistrzów. Co w takim razie może zrobić Blaugrana i sztab Hansiego Flicka? Nie należy liczyć na cud, a to prawdopodobnie nie jest moment na eksperymenty. Mimo to klub może rozważyć konkretne rozwiązania. Jednym z nich jest postawienie na Fermína Lópeza w roli fałszywej dziewiątki. Równolegle warto przyjrzeć się defensywie i odpowiedzieć na pytanie, gdzie tak naprawdę leży problem: w jakości zawodników, braku lidera, ryzykownym stylu czy samym systemie gry.

Fermín jako „dziewiątka”, która zmienia strukturę

Fermín López grę w roli fałszywej dziewiątki ma we krwi. Nie tylko czuje się w niej wyjątkowo komfortowo - świetnie porusza się między liniami, gra na jeden kontakt, odrywa się od kryjących obrońców i potrafi znaleźć się w polu karnym w odpowiednim momencie - ale jego historia z tą pozycją jest wyjątkowo znacząca.

Na etapie gry w juvenilu B Hiszpan miał duże problemy fizyczne, które ograniczały jego minuty. Jego rozwój wyhamował, a przyszłość w klubie stanęła pod znakiem zapytania. Decyzja o przesunięciu go do roli fałszywej dziewiątki okazała się jednak przełomowa. Pozwoliła zniwelować jego ograniczenia fizyczne i wydobyć największe atuty. Fermín odżył, zapracował na awans do juvenilu A i kontynuował rozwój właśnie w tej roli, łącząc ją z występami w linii pomocy i regularnym atakowaniem wolnych przestrzeni.

Dziś Barcelona potrzebuje zawodnika, który nie tylko wykończy akcję, ale też pomoże ją zbudować. Kogoś, kto będzie aktywny w pressingu, mobilny i zdolny do łączenia linii. W tym kontekście Fermín wydaje się najbardziej naturalnym wyborem, zwłaszcza biorąc pod uwagę formę Ferrana Torresa i ograniczenia fizyczne Roberta Lewandowskiego, który coraz rzadziej jest w stanie funkcjonować na najwyższej intensywności przez pełne 90 minut. Warto też zauważyć, że gra z fałszywą dziewiątką nie jest dla Barcelony nowością. Flick korzystał już z takiego rozwiązania, wystawiając w tej roli Daniego Olmo. W tym kontekście postawienie na Fermína nie byłoby eksperymentem, a raczej logicznym rozwinięciem dostępnych opcji - być może nawet bardziej dopasowanym do obecnych potrzeb zespołu.

Defensywa wystawiona na próbę systemu

Nie trzeba podkreślać, że defensywa jest najsłabszym elementem Barcelony w tym sezonie. Po odejściu Iñigo Martíneza brakuje jej stabilności i przede wszystkim lidera, który potrafiłby zarządzać linią obrony w trudnych momentach. Pau Cubarsí, mimo ogromnego potencjału, wciąż jest bardzo młodym zawodnikiem, a jego rozwój był mocno wspierany przez obecność bardziej doświadczonego partnera. Obecnie ten balans został zaburzony.

Do tego dochodzą rotacje personalne i brak pełnego zaufania do takich zawodników jak Andreas Christensen czy Ronald Araujo. Jednak problem Barcelony nie sprowadza się wyłącznie do jakości indywidualnej obrońców. W wielu momentach to sam sposób gry zespołu wystawia ich na sytuacje graniczne. Wysoko ustawiona linia defensywy sprawia, że środkowi obrońcy regularnie muszą bronić w otwartej przestrzeni, a zespół jest częściej narażony na dynamiczne ataki, co przy nieodpowiednio zgranym duecie bywa zabójcze. Nie są to warunki i system sprzyjający stabilności. To warunki, w których błędy stają się nieuniknione.

Pozytywem jest to, że do wysokiej dyspozycji wraca Pau Cubarsí, a na lewej stronie defensywy coraz lepiej wygląda João Cancelo, który nadrobił zaległości z Arabii i staje się niepodważalnym atutem w ofensywie. Jednak gra Portugalczyka wiąże się też z ryzykiem, co kibicie Barcelony znają dobrze z poprzedniego etapu João w Barcelony. Do tego dochodzi kwestia profilu bocznych obrońców. Jeśli po prawej stronie gra ktoś bardziej nastawiony na bronienie, jak Jules Koundé czy Eric García, a po lewej ktoś wyraźnie nastawiony na atak, to taka asymetria w obronie rozbija strukturę, zwłaszcza z wysoko ustawioną linią, a nie stabilnym blokiem. Wtedy też te przestrzenie za linią obrony są łatwe do wykorzystania. I choć indywidualne błędy czy problemy w kryciu również mają znaczenie, to w dłuższej perspektywie trudno ignorować fakt, że system gry Barcelony nie tylko eksponuje słabości, ale też nie daje marginesu na pomyłki.

Jedno rozwiązanie, dwa problemy?

Problemy ofensywne i defensywne Barcelony nie funkcjonują w oderwaniu od siebie - wręcz przeciwnie, są ze sobą ściśle powiązane. W tym kontekście decyzja o ustawieniu fałszywej dziewiątki przestaje być wyłącznie wyborem ofensywnym. Odpowiedni profil zawodnika na tej pozycji może znacząco wpłynąć na jakość pressingu, jego timing oraz organizację gry po stracie piłki. Fermín López, dzięki swojej mobilności i intensywności, może pomóc zespołowi w szybszym odzyskiwaniu piłki i ograniczeniu liczby sytuacji przejściowych, które obecnie są jednym z największych problemów Barcelony. Pomoże to w zagęszczeniu środka pola, a to może tylko przysłużyć się defensywie. 

Oczywiście trudno zakładać, że jedno rozwiązanie naprawi wszystkie mankamenty. Wizja „strzelimy więcej” bywa naiwna, ale równie uproszczone byłoby przekonanie, że jedna zmiana personalna rozwiąże problemy strukturalne. Z drugiej strony sezon wchodzi w decydującą fazę, a czas na głębokie korekty jest ograniczony. W takich warunkach nawet częściowe rozwiązania mogą mieć ogromne znaczenie. I być może właśnie dlatego warto spojrzeć na Fermína nie jako na alternatywę, ale jako na realną odpowiedź na problemy, które zaczynają definiować końcówkę sezonu Barcelony.