Mundialowe oceny barcelonistów: Niemcy - Argentyna

Oddał serce i duszę na murawie, jednak okazało się to zbyt małym poświęceniem do odniesienie zwycięstwa. Smutno było patrzeć na wycieńczonego i zrozpaczonego Jefecito, jednak w takich momentach rodzi się dozgonna sympatia do piłkarza. Javer w tym spotkaniu jak zwykle nie odstawiał nóg, będąc solidną zaporą dla Niemców oraz trzymając w ryzach całą defensywę Albicelestes. W wielu sytuacjach ratował swoich kolegów interwencjami, dzięki czemu zanotował dziesięć odbiorów. Przy ocenianiu musimy być jednak możliwie obiektywni. Mascherano dość przeciętnie wyglądał przy wyprowadzaniu piłki - tylko sześć udanych przerzutów i przesadzał z ostrą grą. Gdyby Rizzoli nie zdecydował się na łagodne traktowanie zawodników, to nasz pomocnik mógłby opuścić boisko z czerwoną kartką. Na minus również strata w środku pola, po której Niemcy mieli groźną kontrę. Najbardziej jednak musimy zarzucić Javierowi przegranie pojedynku z Schurrle przy golu Goetze - nie zdążył zablokować dośrodkowania gracza naszych zachodnich sąsiadów, choć od samego początku był na to przygotowany - nie naprawiał czyjegoś błędu. Podsumowując, Mascherano rozegrał bardzo dobry mecz, jednak do poziomu występu z Holandią, zabrakło mu sporo. Szkoda.

Mogło się wydawać, że finał zmobilizuje Leo w jakiś nadzwyczajny sposób, jednak zwolennicy tezy o oczekiwaniu przez gwiazdę Argentyny na najważniejsze mecze muszą zamilknąć na wieki. Ten występ niczym nie różnił się od wielu innych zaprezentowanych przez naszego wychowanka na przestrzeni ostatnich miesięcy. Messi miał jak zwykle swoje zrywy i momenty, ale spójrzmy prawdzie w oczy - nie tego po nim spodziewali się argentyńscy kibice. Pragnęli zobaczyć lidera - najlepszego gracza w historii futbolu, non stop napędzającego grę, a zobaczyli "jedynie" kapitalnego gracza, którego strona mentalna jest zbyt poważną wadą, żeby zbliżyć się do poziomu Maradony. Owszem, La Pulga miał w tym spotkaniu solidne przebłyski - dwa kluczowe podania, czy siedem udanych dryblingów. Niejednokrotnie dobrze rozrzucał futbolówkę do partnerów, a nawet zdarzyło mu się popracować w defensywie. Z drugiej strony zmarnował swoją okazję na strzelenie gola, miewał bardzo długie (nawet jak na niego) przestoje w grze i był generalnie niedokładny. Statystyki dobitnie pokazują, że ani razu nie dał nawet cienia szansy na wykazanie się Neuerowi, a procent celnych podań nie świadczy najlepiej o regularności jego zagrań. Spójrzmy na suche fakty. Nie można jednoznacznie stwierdzić, że Leo zawiódł - byłoby to niesprawiedliwe, biorąc pod uwagę indolencję jego kolegów z ofensywy i brak wsparcia dla niego. Tylko tak samo nie możemy uznać, że udowodnił swoją wartość i dlatego kończymy notą o pół ponad przeciętność.