Mam tak jak footroll. Wracam do punktu wyjścia. Zakochałem się w Barcelonie za dzieciaka. Czasy Rivaldo, Kluiverta i bicia się o top4 w lidze. Największy smutek ogarnął mnie po odejściu Rivaldo, a później najmocniejszy cios przyszedł po zakończeniu kariery Puyola. Moją radość przywrócił w pewnej części Fati. Ten sezon mimo wszystko zapowiada się bardzo ciekawie. Pewnie nie będzie tytułów, nie będziemy nigdzie faworytem. Chciałbym zobaczyć wyłaniających się nowych liderów i rozkładanie się akcentów w ataku. Z czasem trzeba będzie pożegnać się z graczami, których trudno sprzedać. Młodzi mają szansę zostać filarami zespołu na lata. Czas odbudowywać latami to co zostało zniszczone. Gwarantuję, że powrót na zwycięską ścieżkę raczej kiedyś nastąpi i smak temu towarzyszący będzie wyjątkowy.