Ależ pięknie się ogląda koncerty zespołów rockowych i metalowych z lat 80-siątych, kiedy występowały w Polsce. Widać w tych tłumach ludzi zew wolności, chęć rozładowania energii, przeżycia katharsis. To były miejsca, gdzie można było wykrzyczeć swój ból oraz spotkać się z wielkimi zagranicznymi gwiazdami. Niedawno ponownie obejrzałem Behind The Iron Curtain i jak na talerzu da się dostrzec tę siłę ludzką, która rwie się ku wolności, która chce obcować z muzyką, łamiącą nakazy i zakazy. Są to chwile wyrwania się z komunistycznego marazmu, spod sideł kontrolującej wszystko władzy. Polacy, Węgrzy, Czechosłowacy, Jugosłowianie wpatrywali się w mocarzy heavy metalu jak w obrazek, otrzymywali od nich powiew swobody i świeżości, przy tym fantastycznie się bawiąc. Pomimo faktu, że cena albumu czy płyty nierzadko stanowiła lwią część ich zarobków, żyli swoimi marzeniami. Coś wspaniałego! I te polskie wesele, na które przypadkowo trafiło Iron Maiden, grając dla uczestników przeróżne utwory. A znaleźli się tam, bo późnym wieczorem chcieli się napić wódki i wskazano im ten adres. Iks De.