Najbardziej na świecie nie lubię Reprezentacji Anglii. Tak to przyswoiłem z opowieści mojego kochanego tatusia, który mi opowiadał różne zdarzenia i fakty, a potem sam, już posiadając własny odizolowany umysł, doszedłem do podobnych wniosków (nie tylko czysto sportowych), oczywiście wciąż czerpiąc z historii, która jest nauczycielką życia. I jestem tak dumny, tak mi się podobała wczorajsza walka, że wydarliśmy im zwycięstwo, że nasz kapitan był dyrygentem orkiestry, która czasami fałszowała, ale starała się utrzymać tempo i linię melodyczną. Na tle wicemistrzów Europy? Doprawdy znakomity mecz. Każde spotkanie z Angolami, w którym im się stawiamy rozgrzewa moje polskie serce. Dziękuję Wam Panowie!