Byłem zwolennikiem Koemana, pozostawienia go na stanowisku i dania mu czasu na swój projekt. Jednak, po kolejnych klęskach, które to nie były klęskami z przypadku, po ciężkich kontuzjach czy strzałach życia, zmieniam zadanie. Nie widzę w Koemanie projektu, myśli przewodniej, która mogłaby w końcu przynieść nam jakiś styl i dumę z gry. Z mocnym czy nawet już średnim przeciwnikiem wyglądamy jak mały przestraszony rycerz, który podnosi z resztą dziurawą tarczę i czeka na wyrok. Kompletnie nie posiadamy żadnej organizacji gry, nie mamy pomysłu na rywali, a brnięcie w system 1-3-5-2 uważam za skrajny idiotyzm i niepotrzebne podążanie za modą. Doceniam u Komana odwagę oraz konsekwencję w stawianiu na młodych zawodników, ale uważam też, że nie młodego zawodnika trzeba budować, a nie wrzucać go na głęboką wodę niech dostaje wiecznie baty. Kolejne konferencje i kolejne niesmaczne tłumaczenie, iż nie ma się kadry i odpowiednich zawodników. Każdy z nas rozumie, iż znajdujemy się w przebudowie, jednak nie widzę spójnego planu na wyjście z marazmu poza chaotycznym wrzucaniem bardzo młodych piłkarzy do pierwszej 11. Czas Ronalda Komana w Barcelonie dobiegł końca.