Wiatr

Wiatr bluzga, jak krew się sączy,
na oczy - ciemności płachta,
lecz ja się nie poddam i pójdę po browarka.
Czuję miękki opór pnączy,
a to są ciała chyba, chyba groby,
albo to stary setkę sobie sączy.
Wiatr niesie piachu żagiel,
ja coraz bliżej sklepu.
Wiatr wzdyma w ciemnej łunie,
ja biorę trzy harnasie.
Rozbujał wiatr, rozhuśtał wiatr,
Waldek zes*ał się w gacie.
Uno­szą się drze­wa i czar­ne pta­ki,
ja wróciłem do domu,razem z fekaliami.