Ponieważ polscy trenerzy, z wyjątkami, działają fatalnie długofalowo, ale znakomicie na zasadzie pospolitego ruszenia, zwolniłbym Czesia Misia tuż przed Mistrzostwami Świata. Na MŚ zabrałbym siedmiu nowych szkoleniowców (np. Skorża, Papszun, Probierz, Zieliński, Brzęczek, Stokowiec, no i Ojrzyński), każdego na jeden mecz z odrębnym rywalem.

Przed Meksykiem Skorża w polskim stylu zagrzałby husarię do boju, Polska ograłaby Meksyk i mielibyśmy 3 punkty w tabeli. Ale wiadomo, że polski trener po jednym meczu się zużywa i trzeba byłoby nowego bodźca. Zatem Skorża wróciłby do domu, a w jego miejsce wskoczył Papszun na Arabów. Po zmotywowaniu naszych nowymi bodźcami i oczywiście wygranej, cykl by się powtórzył i stery objąłby Probierz.

I tak do finału. Że też nikt jeszcze nie wpadł na ten prosty pomysł, który w naszych realiach sprawdziłby się idealnie.