Szczerze to tak czytam te opinie o naszej drużynie od meczu z Interem i trochę nie mogę uwierzyć w to, jak bardzo postrzeganie tej drużyny zmienił jeden mecz. I to mecz, co do którego narracja byłaby o 180 stopni inna, gdyby nie karygodny błąd sędziego. To był doliczony czas gry, więc gol z karnego nie zmieniłby całego kształtu naszej gry, ale opinie i jego postrzeganie nie byłyby już takie jak teraz, a zdecydowanie bardziej wyrozumiałe.

"Rozróżniaj grę od wyników" - sam byłem traktowany podobnymi tekstami, gdy broniłem Valverde czy nawet Koemana (z perspektywy czasu to błąd, ale tamtych opinii się nie wstydzę). Sytuacja w grupie LM jest słaba, ale jak czytam, że nie ma postępu, Xavi to generalnie wuefista, który nie umie wyciągać wniosków z niczego, tylko stoi i się patrzy, a od meczu z Eintrachtem nie zmieniło się nic, to trochę nie wierzę w to co widzę. Z Bayernem zawaliła tylko i wyłącznie nieskuteczność, na którą Xavi nie ma wpływu podczas meczu. Któryś trener kiedyś powiedział (chyba Guardiola, ewentualnie Enrique) coś w stylu: "moim zadaniem jest doprowadzić Was pod bramkę rywala, reszta zależy już tylko od Was". I Xavi pod tę bramkę rywala zespół zaprowadził, bo z Bayernem powinniśmy mieć minimum trzy gole na koncie. Pomysł na mecz był, Bayern fragmentami udało się zdominować i, co najważniejsze, zaskoczyć. Ale przecież wynik to 0:2, rok temu było 0:3, więc na zdrowy rozum nie ma żadnego progresu. No nie do końca.

Oczywiście nie wypieram sytuacji w grupie Ligi Mistrzów. Ona jest słaba, co nie znaczy że beznadziejna. Uważam jednak, że o ile rok temu było to spowodowane olbrzymim kryzysem i nijakością zespołu, o tyle w tym wypadku jest to pech, że takie mecze w tym sezonie przypadły do tej pory tylko w Lidze Mistrzów, bo w lidze (oprócz meczu z Rayo) jesteśmy bezbłędni. W grze różnica jest bowiem bardzo duża, patrząc na całokształt, bo oczywiście w Mediolanie Barcelona nikogo nie zachwyciła. Jeśli potrafiliśmy tak wyglądać w Monachium, to u siebie także jest na to spora szansa, tym bardziej z powrotem kontuzjowanych piłkarzy (o czym też niektórzy tu zapomnieli). A że w ostatniej kolejce Inter gra z Bayernem, który może być pewny awansu? Szkoda, że w tendencję wpasowują się teraz tylko te złe statystyki, a nikt nie przypomina tego, że ostatni raz w fazie grupowej przegrał w sezonie 2017/18, a by poszukać takiej porażki w Monachium trzeba się cofnąć jeszcze dalej.

Jasne, możemy odpaść w fazie grupowej, co będzie katastrofą jeszcze większą niż przed rokiem. Ale równie dobrze możemy awansować i iść dalej. Ani nie byliśmy tak mocni, jak niektórzy nas rysowali widząc w tabeli 6-1-0 i pozycję lidera, ani tak słabi, jak próbują wmówić ci, którzy tylko zerkną na tabelę Ligi Mistrzów zapominając już o tym, jak w istocie to wszystko wyglądało. To było oczywiste, że ten zespół, choć mocny, samograjem nie jest i minie czas choćby na to, żeby wszyscy ze sobą dobrze współgrali. Po prostu poczekajmy na to, co przyniesie przyszłość, bez wieszczenia upadku klubu za dwa miesiące.