Trudno się atakuje, kiedy rywal cofa się całym zespołem pod własne pole karne. Trudno wtedy znaleźć przestrzeń, aby oddać strzał czy rozpędzić się w dryblingu. Jest za to jedna rzecz, która aż tak trudna w takim meczu nie jest, a nadal Barcelonie się nie udaje, mianowicie stłamszenie przeciwników nastawionych na obronę własnej bramki i niwelowanie ich ofensywnych zapędów.
Mecze z Celtą, a wcześniej z Interem pokazały, że Duma Katalonii gra w destrukcji dość chimerycznie. Planem Xaviego ewidentnie jest wysoki pressing, który często się udaje, ale kiedy rywal wymieni już kilka podań, na drodze pod bramkę Barcelony niemal nie ma przeszkód. Owszem, efektownie wyglądają wślizgi Gaviego, jednak nieumiejętność szybkiego zorganizowania się w obronie po przeniesieniu przez przeciwników ciężaru gry na naszą połowę albo nawet do środka boiska okazuje się problematyczna, sprawia, że intensywny pressing wygląda raczej jak pospolite ruszenie niż zorganizowana inicjatywa. Bardziej niepokojąca od niemocy w kreacji była wczoraj łatwość, z jaką do sytuacji strzeleckich dochodzili piłkarze Celty. Wielkie brawa dla Ter Stegena za zachowanie czystego konta w takich okolicznościach, ale liczba groźnych akcji drużyny z Galicji musiała zapalić w głowie Xaviego, ale też kibiców, czerwoną lampkę wskazującą, że coś tu jest nie tak.
Groteskowo wygląda powyższe biadolenie wobec zaledwie jednej straconej przez Barcelonę bramki w lidze, jednak sposób, w jaki ten imponujący wynik został osiągnięty budzi zastrzeżenia. Szczęście warto mieć po swojej stronie, tak samo jak świetnie dysponowanego bramkarza, ale na dłuższą metę nie są to solidne fundamenty, na których można budować defensywną twierdzę trudną do sforsowania. Prędzej czy później szczęścia zabraknie, prędzej czy później golkiper popełni błąd, w końcu prędzej czy później rywal będzie po prostu silniejszy i trafi w bramkę w którejś z dogodnych sytuacji. Sporo pracy przed sztabem trenerskim, aby poza wściekłym atakiem na piłkę zaraz po jej stracie znaleźć też inny wariant defensywny, możliwy do wykorzystania, kiedy podstawowy plan się nie powiedzie.
O meczu z Celtą nie ma co długo pamiętać. Udało się zdobyć 3 punkty, sytuacja w tabeli wygląda znakomicie, ale czas wielkich sprawdzianów dopiero nadchodzi. Mam istotne obawy co do spotkań z Interem czy Realem, mam również nadzieję, że nie będę miał racji i o Xavim nie będziemy za kilka tygodni mówić jak o holenderskim poprzedniku, że nie umie wygrywać spotkań z silnymi drużynami.