Mężczyzna leży na łożu śmierci, otoczony przez rodzinę: płaczącą żonę, i czworo dzieci. Troje z nich to wysokie, krzepkie i postawne dzieci, czwarte, najmłodsze, to szkaradny karzełek.
"Droga żono - szepcze mąż - przysięgnij mi, że najmłodsze dziecko jest naprawdę moje. Chcę przed śmiercią poznać prawdę, wybaczę ci, jeżeli ... "
Żona przerywa mu łagodnie. "Tak, najdroższy, przysięgam na grób ojej matki, że jesteś bez wątpienia jego ojcem"
Mężczyzna szczęśliwy umiera.
Żona mruczy do siebie: "Chwała Bogu, że nie zapytał o pozostałych troje""