@Janas11224 To gwarantuję Ci, że gdy osiągniesz mój wiek (niewiele przed 50), tych grobów do odwiedzania i zmarłych do wspominania przybędzie znacznie, znacznie więcej.
A co gorsza, człowiek sam siebie zaczyna widzieć coraz realniej w perspektywie ostatniej prostej.

PS. Swoją drogą zawsze doceniam te osoby, które nie szorują prosto przed siebie, tylko czasem się zatrzymają by pokusić się o refleksję nad życiem

@Comentateiro No jak stoję przed grobem kumpla i widzę ten rocznik 99 urodzenia, po czym przypominam sobie jak razem się bawiliśmy na imprezach to serce krwawi. Wiem niestety ze będzie przybywać, aczkolwiek w moim gronie bardzo ruszyła wielu smierć jednej osoby, o tyle ze całe grono narkomanów przestało brać. Od tamtej chwili wszyscy czyści.

@Janas11224, masz racje. Jak mi się zdarzy odwiedzić grób kogoś w moim wieku lub jeszcze młodszego to również ciężko mi w to wszystko uwierzyć

@Janas11224 Współczuję starty znajomych. Ja po 30, depresja i narkotyki nie zebrały żniwa wśród moich znajomych. Jeden kolega jedynie, kilka lat temu. Wyjechał do Holandii, ćpał i był "królem życia". Pobłądził, zaczął kraść i wpadł w długi. Okradł kogoś, kogo się nie okrada. Wrócił do kraju w urnie. Od tego czasu na szczęście nie byłem na pogrzebie rówieśników. Niedawno było pożegnanie koleżanki - ale 35 lat. Straszne chorobsko ja zniszczyło. Przeżyła straszne rzeczy przed śmiercią, mam nadzieję że jest coś po drugiej stronie i on może odpocząć.