Irytuje mnie ta poprawność polityczna, którą nawet do piłki wpychają. Piłka to emocje, to nie był sparing, ale mecz o półfinał MŚ. Dwa kroczki od tego, żeby spełnić marzenia z dzieciństwa każdego chłopaka. Kto grając na podwórku nie marzył, że ze swoją reprezentacją zdobywa MŚ? Muszą być emocje. Jedni prowokowali, drudzy prowokowali to część gry. Jeden karny decydować mógł o być albo nie być, logiczne, że po takim napięciu raczej czujesz przypływ euforii, a nie pod publiczkę rzucasz się pocieszać rywali gdy jeszcze pół minuty wstecz ten sam gość wyzywał Ci matkę. Nie drybluj, nie strzelaj za dużo, w wywiadach mów tylko prowe teksty. Nie o to w piłce chodzi.