W końcu Blade Runner 2049 aka 2017 aka 2021 obejrzany. Co prawda miałem oba filmy obejrzeć po sobie, ale gdy oglądałem wersję z 1982 to akurat Netflix, jak to ma w swoim zwyczaju, usunął wspaniały film, w którym Gosling znowu jest smutny. Powiem szczerze, miałem problem z oceną, bo oryginał dostał 8, a nie chciałem deprecjonować sequelu, gdzie Villanueve poszedł inną, bardziej dramatyczną drogą, więc też dałem 8. Najogólniej rzecz ujmując, w obu filmach atutem gra aktorska, w Blade Runnerze było więcej akcji, w nowej odsłonie więcej filozofii, ale powiem tak... jeśli ludzie zachwycają się nowym Avatarem, bo jest dobry wizualnie to "2049" jest po prostu orgazmem dla oczu. Te barwy, gra nimi, mrok miasta, świetne ujęcia pojazdów, żółć przechodząca zaraz w jaskrawy róż, sceny w mieszkaniu K, głębia no i do tego naga Ana de Armas jako wielki, różowy, hologram. Coś wspaniałego.