Wyleczyła mnie niesamowicie z emocji ta reprezentacja. Jeśli porażka w dzisiejszym meczu miałaby oznaczać większą rewolucję w tej kadrze, to nawet bym jej chciał. Bo u nas zawsze winny jest trener - zmieniamy go co roku. Dwóch z trzech ostatnich zwolnili praktycznie piłkarze, jednego od pierwszego dnia jechali jak burą szmatę dziennikarze. A te same twarze ciągle zadowolone przyjeżdżają na reprezentację i wszystko jest w porządku. I ci sami piłkarze, którzy na poziomie reprezentacyjnym nie osiągnęli nic oprócz przegranego ćwierćfinału Euro, zachowują się jakby byli w pozycji do decydowania o wszystkich i o wszystkim.

Na Euro chodził filmik z odprawy przed Słowacją jak Sousa uczulał piłkarzy przed Skriniarem, to w mediach dziennikarze (ale i kibice również) stosowali narrację w stylu: "no taka wskazówka to żadna wskazówka, co miał im powiedzieć, każdy by powiedział że Skriniar jest groźny". No to skoro każdy by powiedział, to szkoda że najmądrzejsi piłkarze do tego wniosku nie doszli. Teraz Santos uczula piłkarzy na wrzuty z autu, mówi że to groźna broń Czechów. Pierwszy aut - tracimy bramkę. Półtorej minuty - tracimy drugą.

W tym wszystkim szkoda tylko Santosa. Już bym wolał oglądać reprezentację Ekstraklasy niż piłkarzy, którzy wielce od tylu lat grają świetnie w klubie, a jak Zieliński ma piłkę to stoją jak widły w gnoju i nie potrafią ruszyć do gry, wymyślić coś więcej. Bo to bardziej argument na szkodę tych piłkarzy niż na ich obronę.