@bartekvisca ja mam 26 i uważam, że nie tyle zmarnowałem życie to zmarnowałem dużo czasu, ale obracam to wszystko w doświadczenie i gdyby nie to może byłbym innym człowiekiem, do 30 jeszcze kupe czasu xD

@bartekvisca Nie, bo takie myślenie do niczego nie prowadzi. Żyje sobie tak jak sobie żyje- raz jest gorzej, a raz lepiej i wisi mi czy coś zmarnowałem. Jak można w wieku 28 lat myśleć, że zmarnowało się sobie życie, jak całe życie jeszcze przed tobą? Jeśli rzeczywiście masz takie przemyślenia, to może idź do psychologa, bo to może być efekt stawiania sobie zbyt wygórowanych wymagań, albo braku czucia się docenionym.

@bartekvisca to samo mam xd

@bartekvisca Jakie to wiążące decyzje? Oczywiście jeśli chcesz się podzielić :)

@bartekvisca "Co za ponury absurd... Żeby o życiu decydować za młodu, kiedy jest się kretynem?" ~ Dzień świra

@bartekvisca gdy mialem 26 - 27 lat też tak uważałem... Trochę lat od tego czasu minęło i na problemy patrzę inaczej, chociaż dzisiaj mam większe niż wtedy.
Z perspektywy to zmarnowałem sporo, ale porównując sobie z wieloma innymi osobami to idzie mi całkiem nieźle, a czy można było lepiej? Zawsze można

@bartekvisca Jesteś jeszcze młodym człowiekiem i wiele w życiu możesz zmienić. Tak jak w piłce tak w życiu nie zawsze się wygrywa. Wybory których dokonałes dzisiaj to jest swego rodzaju doświadczenia, które w przyszłości zaprocentuje. Głowa do góry i do przodu.

@bartekvisca ja żyje właśnie w takiej patologii gigantycznych oczekiwan wobec tego co robię. Dodatkowo narzucam sobie kolejne wyzwania, aby niby się rozwijać, ale coraz gorzej ze mną. 2 lata temu już chciałem ze sobą kończyć, ale resztki siły i chęci do walki znalazłem. Teraz znowu chyba do tego miejsca się zbliżam i nie umiem się ogarnąć, stawiać sobie realnych celów, tylko ciagle na siebie pluje jak największy wróg. Moi znajomi za to walą sobie w uja na studiach i są zadowoleni. Nie mam pojęcia jak nawet tak żyć, bo nigdy tak nie żyłem. Więc rozumiem Twój ból, ja podejrzewam, że jest się na niego skazanym na całe życie, tylko czasami będzie lepiej lub gorzej. Ważne, aby nie doszło do sytuacji w której się to wszystko będzie chciało się pieprznąć w cholerę i się ze swoim życie skończy...
Świat w ogóle w tym nie pomaga, bo ciągle słyszymy o tym, że za mało pracujemy, zarabiamy, umiemy...
Ciągły wyścig na który podświadomie się zgadzamy.
@DonCarletto zgadzam się z tym w pełni, mimo, że właśnie nie umiem tak robić.

@Matheu12 Jeśli nie umiesz, to tobie też polecam psychologa/terapeutę, bo bycie dla siebie samego wrogiem, to coś co trzeba pokonać jak najszybciej. Nie da się spokojnie żyć, jeśli sam sobie rzucasz kłody pod nogi.
"Podejrzewam, że jest się na niego skazanym na całe życie." Jesteś na coś skazany całe życie, tylko wtedy jeśli nie podejmiesz z tym walki w kierunku zmiany.

@bartekvisca Mam 26 lat i podobne odczucia. Mam dużo myśli takich przeciwstawnych, że mogłam się więcej bawić te 5-6 lat temu, podróżować a drugi biegun to, że mogłam się więcej uczyć, więcej pracować, żeby mieć lepiej. Najbardziej mnie wkurza, że kilka lat temu miałam w siebie dużo więcej wiary a teraz nie potrafię poczuć się szczęśliwa, pomimo bycia w udanym związku. Najbardziej mnie chyba dołuje, że nie mogę znaleźć pracy, która by mnie chociaż w małej części satysfakcjonowała i przynosiła odpowiednie pieniądze.

@Klaudix Mam wrażenie, że z wiekiem człowiek traci entuzjazm i odwagę. Fajna praca to chyba klucz do dobrego życia.

@Matheu12 taktyk