Pojawił się artykuł o Ferminie. Fermin w bieżącym sezonie rozegrał 970 minut, z czego 546 w czasie kontuzji De Jonga + Pedriego. Nie pamiętam, w którym spotkaniu, ale w pamięci mam sytuację, kiedy Fermin W OBRONIE zachował się jak typowy Gavi - wjechał na pełnym zaangażowaniu, wślizgu, ryzykując kontuzje. Teraz porównam to z zaangażowaniem, jakie CZĘSTO pokazuje De Jong (1744 minuty), który odpuszcza krycie, nie skacze do główek, kryje na radar... To jest właśnie "budowanie" zawodników u Xaviego. Masz zawodnika, który daje energię, który zaraża zaangażowaniem i agresją vs. masz zawodnika, który biernie podchodzi do obowiązków defensywnych... I nie mam tu pretensji do Frenkiego - jeżeli widzi, że taka gra "ujdzie" to... po co ma dawać z siebie 300%?

Podobnie Marc Guiu - rozegrał 120 minut, w czasie których strzelił 2 bramki (1 na wagę 3 pkt w meczu z Athletic).

Teraz, z drugiej strony, mamy Roberta Lewandowskiego (35 letni, młody talent z Polski), który kopiąc się po czole w większości spotkań rozegrał... 2181 minut. Ja rozumiem głęboką wiarę Xaviego w rozwój talentu Polaka, ale... jeżeli drużyna na tym cierpi (w tym sezonie pressing Lewego ograniczał się do pokazywania ręką, do kogo należy podbiec) to kto ponosi za to odpowiedzialność?



Życzę sobie w Barcelonie trenera z jajami, jakie pokazywał Garcia Pimienta w Barcelonie B... bo była sytuacja w spotkaniu Barcelony B, w którym któryś z zawodników "mentalnie nie dojechał"... Pimienta krzyczał z ławki, że ma 5 minut na ogarnięcie się, albo schodzi. Zero głaskania, że "może za 30 minut pokaże jak się gra". Dla zawodników to też jasny sygnał, że zaangażowanie to połowa sukcesu.