Jest mi niesamowicie ciężko z tymi porażkami, a pomimo ich ilości nie jest mi lżej akceptować każdą następną. Inaczej byłoby, gdybyśmy piłkarsko faktycznie byli mierni, a tak nie jest. Najważniejsze mecze przegrywamy brakiem zaangażowania, ambicji i grania do ostatniej sekundy meczu. Czasem wkradnie się brak skuteczności czy zła decyzja, ale w większości to cały czas jest bierność.

Nie mogę przeżyć, że przychodzi do nas zajebisty boczny obrońca i wygląda jak dziecko we mgle, a w porównaniu do tak miernego (zwykłego solidnego, ligowego kopacza) Lucasa Vasqueza wygląda jeszcze gorzej. Brak zatrzymania wczoraj Brahima choćby faulem wczoraj to jest kryminał - ale to niejako obraz Barcelony, sami oddajemy mecze i mistrzostwo, bo wystarczają nam słowa trenera na konferencji, że "przecież byliśmy lepsi, nie zasłużyliśmy na porażkę".