Z jednej strony cieszę się, że w końcu Xavi odchodzi, bo to właśnie pod jego wodzą Barcelona zaczęła grać najbrzydszy, najnudniejszy futbol, jaki miałem nieprzyjemność oglądać w całej swojej kibicowskiej "karierze" (może jedynie obok tej Koemana). Sprawił, że zwyczajnie nie miałem ochoty oglądać meczów klubu, któremu kibicuję, i pod koniec sezonu zupełnie świadomie je odpuszczałem. Xavineta dołożyła też niestety dość sporą cegiełkę do wizerunku FCB w Europie jako klubu-mema, z którego ludzie po prostu się śmieją.

Z drugiej jednak to, co się w ostatnich tygodniach działo, na zawsze zostanie mi w pamięci jako wzbudzający dreszcze żenady cyrk, jaki nie przystoi takiemu klubowi, takiej marce jak Barcelona. I będzie się kładło ogromnym cieniem i na samym Xavim, i przede wszystkim na kadencji Laporty. Przykre jest to, że jedna z największych legend tego klubu tak bardzo się zbłaźniła swoimi ciągłymi zmianami decyzji i kompromitującymi wypowiedziami na konferencjach, a Laporta dał się poznać jako ktoś, kto zwyczajnie odwala totalną fuszerkę i jako prezydent Barcy zachowuje się po prostu niepoważnie.

Tak czy inaczej wolę zapamiętać Xaviego jako kogoś, kto wyciągnął nas z 9. miejsca w tabeli i poprowadził do mistrzostwa Hiszpanii, wklepał Realowi 4 gole na jego stadionie, sprawił, że w końcu można było z wypiekami na twarzy czekać na mecz Barcelony w ćwierćfinale LM (niezależnie od tego, jak to się koniec końców skończyło).

Jeżeli faktycznie przyjdzie Flick, to trzymam mocno kciuki i mam nadzieję, że pojawi się konkretny pomysł i na drużynę, i na poszczególnych zawodników, których potencjał zostanie w końcu wykorzystany w pełni. Że będziemy grać z zaangażowaniem i planem na rywala, że piłkarze w 50. minucie meczu nie będą wyglądali jak po przebiegnięciu maratonu. Nie musimy od razu wygrać Bóg wie czego, ba, możemy nawet nie wygrać LL i odpaść w LM w ćwierćfinale. Ale jak już odpadać, to po walce, bez dostawania 4-5 bramek u siebie od PSG, Girony czy Villarrealu - i po grze, która pokazuje, że to wszystko dokądś zmierza i daje faktyczną nadzieję na przyszłość.