Czytam krytykę Laporty, najeżdżanie na wiek i klasę Lewego, czytam ataki na de Jonga i jego zarobki i mały wkład w grę zespołu. Czytam o źle wydanych sumach na nie takich jak trzeba piłkarzy. Czytam o końcu sezonu po meczu o puchar Gampera.

I byłbym zasmucony, zdruzgotany.

Ale wtedy na arenę wkracza on - Hansi Flick. Ten promyk nadziei. Ten słoneczny optymizm niemieckiego sąsiada, który daje szansę na lepsze jutro.
To tchnienie zapowiadające jutrzenkę.