Dziś mija 198 lat, od kiedy urodził się jeden z najwybitniejszych matematycznych umysłów w historii (wielu nawet umieściłoby go zapewne jako GOATa) - Bernhard Riemann.

Swoją pracę prowadził głównie w zakresie analizy matematycznej (w dziedzinie rzeczywistej i zespolonej), teorii liczb, czy badaniu przestrzeni topologicznych.

* Wprowadził pierwszą ścisłą według formalizmu matematycznego definicję całki oznaczonej (całka Riemanna), której interpretacją geometryczną jest powierzchnia pola pod wykresem funkcji na przedziale domkniętym,
* Analizował szeregi trygonometryczne, co doprowadziło do powstania lematu Riemanna-Lebesgue'a,
* Badał funkcje holomorficzne (funkcje, które są różniczkowalne na całej płaszczyźnie liczb zespolonych), które definiował zbiór tzw. płaszczyzn Riemanna,
* Rozwinął geometrię różniczkową (nieeuklidesową), która umożliwiła Einsteinowi opisać Ogólną Teorię Względności w notacji matematycznej,
* Wprowadził pojęcia takie jak funkcja Riemanna (funkcje ciągłe dla wszystkich argumentów niewymiernych i nieciągła dla wymiernych), czy twierdzenie Riemanna o szeregach warunkowo zbieżnych.

Oraz jego opus magnum, hipoteza Riemanna, wynikiem, której było opisanie funkcji zeta (czasem wymawiana dzeta) Riemanna, która trafiła na listę 23 Problemów Hilberta w roku 1900 (problem 8.) oraz listę Problemów Milenijnych w roku 2000 (problem 4.), za którego rozwiązanie przysługuje nagroda w postaci miliona dolarów, gdyż nikt do tej pory nie był w stanie hipotezy potwierdzić, ani obalić. O samej funkcji zeta powstanie osobna ciekawostka, możliwe nawet dziś, jeżeli znajdę czas, lub kiedy indziej jak go nie znajdę.