Ferdek Kiepski potrafi zmotywować człowieka.

Paździoch: Koniec, finito, arrivederci Roma. Sięgnąłem dna.
-Ferdek: Pan żeś już dawno był na dnie, tylko żeś se Pan tego nie uświadamiał.
-Halinka: No co Ty Ferdek, nie możesz tak do człowieka w takiej sytuacji.
-F: Halinka, ale ja tylko stwierdzam fakty.
-H: Panie Marianie, niech się Pan nie załamuje. Trudno, stało się, ale życie toczy się dalej. Wszystko się jakoś ułoży.
-P: Gówno się ułoży.
-F: O, to to.
-P: Najwyżej to ja się ułożę i to nogami do przodu.
-H: Niech się Pan nie załamuje. Praca to nie jest wszystko. Ma Pan rodzinę, dom.
-P: Jaką rodzinę, jaki dom? Własna żona porzuciła mnie jak psa. Nawet by nie zauważyła jakbym umarł.
-F: No tak by było.
-H: Chyba Pan przesadza. Ona jest zdenerwowana, ale jestem przekonana, że w głębi serca Pana kocha.
-P: Akurat. Chodzi o kasę. Całe życie ze mnie doiła. Wycisnęła mnie jak cytrynę. A teraz mi nawet szklanki wody nie przyniesie. Nawet jak do mnie mówi, to nie patrzy na mnie tylko w telewizor.
-F: Muszę Panu powiedzieć, że ja się jej wcale nie dziwię. No kto by się chciał na Pana patrzeć? Stary, brzydki, łysy, głupi.
-H: Zamknij się jełopie. Nie kop leżącego. Lepiej zastanówmy się, jak wybrnąć z tej sytuacji.
-F: Moim zdaniem sytuacja jest bez wyjścia. Jak to mówią: po ptokach.