Szkoda, że nie trafił do Juventusu wcześniej. Jego estetyka gry i piękność podań były na nieosiągalnym poziomie. Jedynym graczem, który zachwycał mnie w podobnym stopniu był Xavi, ale Pirlo był jeden jedyny. Przy nim to wszystko wygląda prosto, jak od niechcenia. Malowanie stopami. Cieszę się, że jest zawodnik, w którym widzę podobną boską cząstkę. Jest nim oczywiście Pedri - aktualnie jeden z niewielu pomocników dający nostalgie za czasami, gdy piłka była bardziej artystyczna niż mechaniczna.