Najgorsze w tym wszystkim jest to, że świat się za cholerę nie zatrzyma. Wszystko zapindala dalej, jak gdyby nigdy nic. Tobie, czy Tobie, czy mi, czy komukolwiek właśnie życie wywrócił się do góry nogami, albo wręcz zawaliło, a świat nie zamierza się zatrzymać, ani nawet zwolnić na sekundę. Wszyscy pędzą dalej za swoim.
W takim molochu jak Barcelona również będzie to ciężkie do przeżycia, bo lekarz jest potrzebny na już, na dziś. Klub nie zawiesi działalności, bo biznesy, bo rozgrywki, bo to, bo tamto. Ktoś musi teraz przejąć tę funkcję i to jak najprędzej, bo o zdrowie kadry trzeba dbać i tyle - ten przeklęty świat pędzi niewzruszony.

Pogrążony w żałobie zawsze obserwowałem jak ci wszyscy ludzie po prostu dalej, nieświadomi, żyją swoim życiem, a ja tu właśnie krzyczę w sercu i nikt nie widzi, nikt się nie zatrzyma, każdy ma swój świat, swoje sprawy.