Oczywiście, trener Flick może pozwolić sobie na węższą rotację, ponieważ wraz ze sztabem znakomicie przygotowali piłkarzy do sezonu pod kątem fizycznym. Natomiast drużyna nie ma interesu w tym, aby Yamal, Rapha, Jules czy Lewy grali bez przerwy, bo powoduje to, że ci piłkarze pod koniec sezonu zaczynają wyglądać gorzej, a ich zmiennicy są nieograni. I tak jak autor, napisał, trzeba myśleć o tym, że piłkarz może, mimo wszystko, doznać kontuzji. Fort czy Ansu nie mają kompletnie rytmu meczowego, a przy ewentualnych kontuzjach Kounde czy Raphinhi mogą być na wagę złota albo, inaczej, mogli by być, bo raczej nie są z uwagi właśnie na brak gry.
Cały czas zachodziłem w głowę, czy Ansu naprawdę tak źle wygląda, że nie może choć na chwilę dać oddech Yamalowi. Okazuje się, że nie. Absolutnie. Technika, umiejętności są na tak wysokim poziomie, że nawet mimo grzania ławki od miesięcy Fati wchodzi i jest wyróżniającym się piłkarzem. To, dlaczego nie grał, jest raczej tylko kwestią osobistej decyzji trenera. Tak samo, jak niewykorzystanie Víctora, który olśniewał w pretemporadzie, jak i Pablo Torre, który w tych szczątkowych minutach, jakie dostał, dał zespołowi naprawdę wiele.
Oczywiście, nie chcę teraz w zupełności krytykować Flicka, ale też nie zamierzam go chwalić, bo sezon się nie skończył, a wielu śniąc o tryplecie, zapomniało, że możemy zostać tylko z superpucharem. Zespół wygląda coraz gorzej, wydajność i jakość spadły, a liga jest w zasięgu też w głównej mierze dzięki słabości Realu w tym sezonie. Na nic nie jest jednak za późno. Trzymam kciuki, że wygramy w sobotę, że dotrwamy do końca w lidze. Liga Mistrzów to piekielnie trudne rozgrywki. Byłaby to wspaniała wisienka na torcie, ale trzeba podchodzić do tego z pokorą.