W półfinale wysoko zremisowaliśmy na swoim stadionie z rywalem który szybko nam strzelił gola, co było dla nas szokiem, bo jest znany przede wszystkim z twardej, zorganizowanej gry w defensywie, czasem wręcz antyfutbolu. Rywalem którego trenerem jest były piłkarz, ubierający się podczas meczów na czarno. Rywalem który ma w ataku argentyńskiego mistrza świata. Rywalem który na pewnym etapie sezonu był postrzegany jako jeden z faworytów do trofeów. W samym meczu dominowaliśmy, ale dobiły nas głupie błędy. Po tym meczu powinniśmy mieć zaliczkę, ale awans trzeba wywalczyć na stadionie rywala, znanego z gorącej atmosfery i fanatycznych kibiców.

Ja to już gdzieś widziałem...