Już na chłodno - wspaniały to był dwumecz, chyba jeden z najbardziej spektakularnych w historii fazy pucharowej LM, który niestety kończy się dla nas gorzko. Aczkolwiek dla mnie osobiście jednak słodko-gorzko, bo chociaż odpadliśmy, mimo że byliśmy o krok od finału, to jednak zagraliśmy kapitalny sezon w Europie, dochodząc do półfinału Ligi Mistrzów w naprawdę świetnym stylu! Trzeba to docenić, bo jeszcze rok temu dostawaliśmy na łeb od jakiejś Antwerpii, a dwa lata temu nawet nie wyszliśmy z grupy. A teraz odpadliśmy w półfinale, przegrywając raptem 1 bramką o włos w dogrywce, dając z siebie absolutnie wszystko (no, a przynajmniej zdecydowana większość chłopaków dała) i strzelając w 2 meczach 6 goli zorganizowanemu, konsekwentnemu Interowi - więcej niż wszyscy ich wcześniejsi rywale razem wzięci przez całą LM. I chociaż nie obyło się bez błędów, które kosztowały nas awans do finału, to jestem z drużyny dumny i szczerze mówiąc, ta porażka jakoś szczególnie nie boli.