Druga połowa to flashbacki z ery post-Messi w europejskich pucharach. Po zeszłorocznej zabawie zapomniałem jakie to uczucie niepewności, obawy o wynik końcowy i czekanie na gwizdek. W poprzednim sezonie takie dziadostwo widziałem chyba tylko przez jakiś czas w rewanżu z Borussią ale tam skończyło się dobrze.

Z drugiej strony dwie wykorzystane setki Ferrana i Olmo mogły naznaczyć ten mecz, szkoda braków koncentracji, a już szczególnie w drugiej połowie.