Trzeba przyznać, że coś w tym jest, że lubimy się pocieszać.

Wszedłem na Twittera i dowiedziałem się, że może i nie jedziemy na mundial, ale:
– zagraliśmy dobry mecz i lepiej odpaść w dobrym stylu;
– gdyby nie sędzia, to byśmy pojechali;
– gdyby Europa dostała więcej miejsc, to też byśmy awansowali, bo Kurakao, Haiti i Jordania jadą, a i tak nikt tego oglądać nie będzie;
– Włosi też odpadli.

Jasne, zgodzę się z tym, że mecz naszych mógł się podobać, ale dla mnie to żadne pocieszenie. Fakty są takie, że przerżnęliśmy eliminacje, przerżnęliśmy baraże, a za dwa miesiące każdy zapomni o tym, w jakim to było stylu. Liczyć się będzie tylko to, kto na tym mundialu wystąpi. A nas tam nie będzie.

Żadna z powyższych rzeczy mnie nie pociesza i ten mecz niewątpliwie boli.