Anulowany gol Ferrana pokazuje, jaką patologią jest stosowanie milimetrowych spalonych weryfikowanych na VAR.
CTA twierdzi, że prawidłowa decyzja bo to po prostu ich wizualizacja ma za grubą kreskę i nie widać, że tam był pixel różnicy.
Problem w tym, że do wyznaczania spalonego potrzebne są dwie części składowe:
1. Pozycja względem linii spalonego
2. Moment podania
To są dwie równoważne składowe, żadna nie jest ważniejsza od drugiej.
Więc skoro tak, to czemu jedną z nich mierzymy co do milimetra a drugą na oko z różnicami rzędu kilkunastu centymetrów?
Trochę nauki: Jak zapewne wszyscy wiedzą, nagrania z kamer to nie są obrazy ciągłe tak jak widzi to oko, to są pojedyncze zdjęcia rejestrowane w bardzo krótkich odstępach czasu.
Potem przy wyświetlaniu z dużą prędkością, mózg tworzy z nieruchomych obrazów wrażenie płynnego ruchu.
Nagrania dla VAR są w 50 Hz czyli 50 klatkach na sekundę.
To oznacza, że kamera robi "zdjęcia" co 0,02 sekundy (20 milisekund).
Niby to bardzo szybko, daleko poza percepcją człowieka ALE rzeczywistość nie zatrzymuje się w ogóle co oznacza, że to co się dzieje przez te 0,02s jest niewidoczne dla człowieka.
A co się dzieje? Dużo, bo piłka kopnięta z prędkością 30 km/h (czyli zwykłe lekkie podanie) w tym czasie przebędzie około 17 cm.
Tak, dobrze rozumiecie, co każdą klatkę piłka przemieszcza się o 17 cm czego nie widzimy.
Dla widza to jest smuga związana z czasem naświetlania, ale jak chcesz wybrać konkretny punkt na osi czasu, nie zrobisz tego precyzyjnie.

I właśnie na tej precyzji wywala się całe założenie sprawdzania milietrowych spalonych.
Według przepisów moment zagrania to pierwszy kontakt piłki z nogą.
W tym czasie od momentu kontaktu w ułamkach sekund dzieje się wiele rzeczy.
Piłka najpierw się odkształca "wciągając" nogę do środka, potem się rozprężą i dopiero odlatuje. To proces błyskawiczny w skali ludzkiej, ale w skali kamery która robi zdjęcie co 20 milisekund, jest to już istotne do wyznaczenia pierwszego kontaktu.
Tymczasem sędzia musi wybrać klatkę pierwszego kontaktu i w teorii może się zdarzyć, że akurat w tym konkretnym momencie kamera zrobi zapis, ale szansa na to jest mikroskopijna, zwłaszcza bez czujnika przeciążenia, bo realnie pierwszy kontakt jest wtedy, gdy piłka jeszcze się nie ruszy, więc sędzia nie wie, czy została kopnięta.
Dlatego standardem jest, że sędziowie wybierają tą klatkę, na której widać ruch piłki.
ALE TO JUŻ JEST ZA PÓŹNO, KONTAKT ZOSTAŁ WYKONANY DUŻO WCZEŚNIEJ.
I tak jak piłka kopnięta z prędkością 30 km/h przebędzie 17 cm tak i piłkarz wobec którego rysowana jest linia spalonego pokona kilkanaście centymetrów w tym czasie.
Weźcie sobie siura do ręki i zobaczcie że te kilka centymetrów to całkiem sporo a tymczasem sędzia mierzy linię co do pixela na ekranie.
To nie ma po prostu sensu bez marginesu błędu a do tego jest bardzo podatne na manipulacje sędziów, którzy wybiorą klatkę o 0,02s późniejszą i mamy spalonego na kilkanaście centymetrów.
Półautomatyczny spalony bez czujnika ruchu w piłce po prostu nie ma prawa działać na takiej zasadzie na jakiej działa.