@Comentateiro . Ciekawosta z zycia trenera Niemiec, ktora mozna nazwac : Nie tylko kaznodzieja, ale takze psycholog lub Narodziny „Terriera”. Jak okrutne słowa ukształtowały legendę niemieckiej piłki.

Berti Vogt pochodzi z małego miasteczka Büttgen. Miał zaledwie 12 lat, gdy w ciągu zaledwie pół roku zawalił mu się cały świat. Najpierw na białaczkę zmarła jego matka, a niedługo później serce ojca nie wytrzymało. Osieroconego chłopca przygarnęła ciotka. Jednak najgorszy cios wcale nie nadszedł od losu, ale od człowieka, który z racji swojego powołania i autorytetu powinien nieść pocieszenie.

Podczas pogrzebu ojca miejscowy pastor podszedł do zapłakanego 12-latka i powiedział mu wprost, że... to on jest winny tej śmierci. Duchowny stwierdził, że Berti był „złym chłopcem”, a ojciec tak bardzo się nim przejmował i denerwował, że doprowadziło to do jego zawału. Vogts wyznał po wielu latach, że nigdy tych słów nie wybaczył.

Tak narodził się „Terrier”. Podczas gdy Franz Beckenbauer – słynny „Cesarz” – był na boisku symbolem elegancji, lekkości i naturalnego talentu, Vogts był jego absolutnym przeciwieństwem. Niski, nieustępliwy, niezwykle uparty i waleczny. Legendarny trener Hennes Weisweiler mawiał wprost: Vogts nie wygrywa dzięki wielkiemu talentowi, wygrywa dzięki żelaznej dyscyplinie i charakterowi.

Relacja na linii Vogts – Beckenbauer zawsze iskrzyła, a apogeum osiągnęła po mundialu w USA w 1994 roku. Vogts, już jako selekcjoner, pojechał tam z drużyną naszpikowaną gwiazdami. Lothar Matthäus, Jürgen Klinsmann, Andreas Möller, Matthias Sammer, Stefan Effenberg – to miał być samograj, drużyna silniejsza niż mistrzowie z 1990 roku. Zamiast tego był chaos, konflikty personalne, brak stylu i kompromitująca porażka 1:2 z Bułgarią w ćwierćfinale.

Beckenbauer bezlitośnie krytykował Vogtsa w mediach. Jakby tego było mało, znany komik i prezenter Stefan Raab nagrał prześmiewczą piosenkę „Böörti Böörti Vogts”, która stała się w Niemczech wielkim hitem, brutalnie i publicznie ośmieszając selekcjonera w oczach milionów kibiców. Wydawało się, że to koniec.

Dlaczego więc Niemiecki Związek Piłki Nożnej (DFB) go nie zwolnił? Zadecydował pragmatyzm. Vogts był człowiekiem systemu, mistrzem świata z 1974 roku, a federacja uznała, że kadra po prostu potrzebuje czasu na bolesną zmianę pokoleniową. Poza tym... nie było oczywistego następcy. Beckenbauer wolał wygodnie krytykować z fotela, niż samemu brać odpowiedzialność za przebudowę kadry.

DFB postawiło na ciągłość, a uparty „Terrier” znów zacisnął zęby, ignorując szyderstwa z piosenki Raaba i ataki „Cesarza”. Zaledwie dwa lata po amerykańskim koszmarze, w 1996 roku, poprowadził reprezentację Niemiec do mistrzostwa Europy. Z pośmiewiska stał się trenerem, który dał swojemu krajowi ostatni wielki tytuł XX wieku.
@JimMorrisonFCB @Gary @Bobo25