La Rambla
La Rambla
Online: 1625 Culés
Gorące dyskusje
19
Pięknie się czyta ten kwik, płacz i żałosne tłumaczenia, usprawiedliwienia zachowania... » Czytaj dalej
74
Jak lubię Messiego tak przy tej sytuacji z mopem zachował się jak kompletna cipcia, żal było... » Czytaj dalej
8
Wśród moich koleżanek i znajomych nastąpił gwałtowny wzrost największych fanek Rekina.A... » Czytaj dalej
Online: 1625 Culés
4
To, że Olmo jest zawodnikiem bardzo utalentowanym to fakt, ale druga strona to jego zdrowie i że w piłce klubowej nie zawsze jest w stanie tak dobrze wyeksponować swojego talentu jak w reprezentacji i tutaj znalazłem ciekawą tezę w tym temacie, z którą się w sumie 100% zgadzam.
Krótka refleksja na temat poziomu Daniego Olmo i jego roli w Barcelonie.
W piłce reprezentacyjnej gra wygląda zupełnie inaczej niż w klubowej. Tempo jest wolniejsze, na boisku jest więcej wolnej przestrzeni, a pressing i krycie rywali nie są tak intensywne. Wynika to z kilku powodów: piłkarze są zmęczeni po sezonie, a reprezentacje mają bardzo mało czasu na wspólne treningi.
W takich warunkach styl gry Olmo zyskuje ogromnie na wartości. Dlatego był jednym z najlepszych zawodników Euro i ponownie błyszczy na mundialu. Potrafi znakomicie wykorzystywać większą swobodę, odnajduje się w takim środowisku i dzięki temu może w pełni pokazać swoje największe atuty.
W Barcelonie, czyli w piłce klubowej, jest znacznie trudniej.
Tempo gry jest zdecydowanie wyższe, a przestrzenie i strefy, które Olmo tak dobrze wykorzystuje w reprezentacji, praktycznie znikają. Dlatego nadal będzie potrafił tworzyć pojedyncze, efektowne akcje, ale dużo trudniej będzie mu robić to regularnie. Nie wynika to z braków technicznych, lecz z różnicy w dynamice gry i charakterze meczów.
Największym ograniczeniem Olmo nigdy nie była technika, lecz aspekty fizyczne. Chodzi o zdolność do wykonania więcej niż jednego dryblingu z rzędu po minięciu rywala, wytrzymywania kontaktu bark w bark oraz wielokrotnego powtarzania intensywnych sprintów i pojedynków, które w piłce klubowej są niezbędne, gdy przeciwnicy natychmiast doskakują do zawodnika.
@BORO_12 @blakkudium
4
@ViscaelBarca2007 Ja wciąż mam nadzieję, że jego zdrowie i podatność na urazy się poprawi. W tym roku, odkąd wrócił po rozwaleniu barku w meczu z Atletico, nie miał jeszcze żadnej pauzji z powodu kontuzji.
A piłkarsko jestem jego giga fanem.
2
@ViscaelBarca2007 Trochę przesada. W reprezentacji też zdarzają się intensywne mecze a w klubie zdarzają się mecze z mniejszym tempem.
0
@ViscaelBarca2007 Tak, Olmo był spektakularny, ale w klubowej piłce bardziej widać jego ograniczenia i tam nie jest już takim kocurem.
2
@kocuur ale ogólne tendencja jest dla mnie jak najbardziej trafna. Średnio piłka klubowa stoi dla mnie na wyższym poziomie głównie ze względu na ten poziom intensywności co jest właśnie logiczne przez tą mniejszą liczbę treningów czy zmęczenie całym sezonem. Dla mnie futbol reprezentacyjny to jak piłka klubowa sprzed dekady. Niby podobne, ale czuć różnicę w tempie. Z resztą nie bez powodu reprezentacje praktycznie rezygnują z gry tak agresywnym pressingiem jak topowe kluby czyli Barca, Bayern czy PSG i preferują grać w niższym bloku.
2
@ViscaelBarca2007 No możliwe że to przez zmęczenie turniejem. Ale w pierwszych meczach niektóre reprezentacje grały mocnym pressingiem. Na przykład Kanada, Usa, Ekwador. Ogólnie myślę że dobrym rozwiązaniem w piłce by było żeby robić zmiany tak jak w hokeju że możesz grać potem trochę odpocząć potem znowu grać. Tempo by było wyższe i wtedy by było ciekawiej. Tylko te zmiany trzeba by było robić z głową np co 10 minut żeby nie niszczyć płynności gry. Jak jest wysokie tempo meczu to wtedy mecz jest ciekawy, nawet taki mecz ekstraklasy. A jak nawet najlepsi piłkarze się nie angażują w 100 % to mecz traci na atrakcyjności.
0
@kocuur no właśnie. Czyli nie topowe reprezentacje tylko te w dużej mierze składające się zawodników grających w słabszych i mniej intensywnych rozgrywkach.
0
@ViscaelBarca2007 Utrzymanie dużej intensywności cały czas nie jest chyba możliwe. Po jakimś czasie musi przyjść zmęczenie. Ale drużyny włączały tryb pełnej intensywności gdy trzeba było gonić wynik w fazie pucharowej i niektórym wtedy udawało się doprowadzać do remisu.