Część II
I teraz mój najważniejszy wniosek na który nikt tutaj nie zwrócił uwagi. Czy przypominacie sobie Cristiano Ronaldo z sezonu 2012/2013 oraz 2013/2014? Był piekielnie niesamowity a jego bramki były niesamowicie decydujące: Man City, Barcelona (seria 7 meczy z bramką i dwa dublety w jednym sezonie, dwie poprzeczki z wolnych na ESB kiedy wszedł z ławki), Atlético (bramka w lidze z wolnego, bramka w PK, bramka w LM, znowu w PK) tam widać było chęci, motywację, oddanie!
Przyszedł styczeń i wygrał swoją drugą Złotą Piłkę tym samym przerwał hegemonie Lionela Messiego. CZY PAMIETACIE JEGO REAKCJĘ NA TE TROFEUM? Tak to był PŁACZ człowieka który osiągnął coś bardzo ważnego w swoim życiu odzwierciedlenie La Décimy dla Realu Madryt! Natchniony swoim trofeum, świetnym trenerem oraz piekną kobietą był niczym torpeda i zagrał najlepszy sezon życia pod względem trofeów drużynowych! Po tamtym sezonie coś pękło! Zmienił podejście do samego siebie, popadł w samouwielbienie! PRZECIEZ MAM ZP I LM CO TY MI MOZESZ? JESTEM NAJLEPSZY I WSZYSTKO MI SIĘ NALEŻY.. Pamiętacie jak ocierał herb z KMŚ? Szczeniackie zachowanie! Ale przejdźmy do SEDNA. Czy pamiętacie jego reakcję na drugą Złotą Piłkę? Pewność siebie, samouwielbienie, obrośnięcie w piórka podsumowane pełnym egoistycznym TUUUUU. Ten moment był decydujący moim zdaniem. Nasz Portugalczyk poczuł się zapewnie, spełnił się zawodowo i zmienił podejscie do futbolu.. Zaczał się przewracać, kłócić, szlochać.. Stał się boiskową p*zdą. No bo jak? PRZECIEZ MAM 3ZP w gablocie to jak nie ma karnego i faulu?
Do dziś to widzimy, że dalej uważa siebię za tego najlepszego, miałem nadzieje, że 3 miejsce w ZP go obudzi z tego letargu który trwał 2 lata ale niestety.. Widać, że popadł w śpiączkę farmakologiczną.

Pozdrawiam