Szanowni Ramblowicze!
Ach, co to był za pojedynek z Las Palmas, istna karuzela nastrojów. Od Suareza Wspaniałego, aż po Suareza Wielce Nieporadnego, w asyście Messiego Człapiącego i Zdekoncentrowanego Jordiego. Można by wymienić i Lekce Sobie Ważącego Daniego, a także podatkami Neymara Zatroskanego, ale i po co?
Męczyli się niemiłosiernie nasi pupile na Estadio Gran Canaria, ale suma sumarum upragnione punkty wywieźli. Nie potrafię sobie nawet wyobrazić co by się działo, gdy im się nie powiodło powiększyć przewagi nad rywalami o kolejne trzy oczka. Trzeba by powołać jakiś Komitet Obrony Dominacji, na czele którego wraz ze swoją strażą przyboczną stanąłby któryś z prawdziwie zatroskanych użytkowników tej strony. Jestem pewien, że na późniejszym etapie, także i inni kibice spontanicznie przyłączyliby się do walki, nie tylko o dobre imię Barcelony - ale i również, a może przede wszystkim - o permanentną hegemonię zawodników Dumy Katalonii nad wszystkimi przeciwnikami, bez żadnych wyjątków. Jak każdy radośnie obradujący wiec, który uzyskuje powszechny poklask, tak i ten uraczyłby nas niezliczoną ilością pomysłów na reformy, jakie przeprowadzić powinien sztab szkoleniowy, aby rzeczona dominacja mogła trwać nieprzerwanie. Na całe szczęście wszystko skończyło się umiarkowanym zadowoleniem i nikt nie był zmuszony wstawać od stołu. Niebawem katalońska lokomotywa zmierzy się z Arsenalem w ramach Ligi Mistrzów, na którą tak wszyscy z niecierpliwością czekamy. Obyśmy byli świadkami znacznie lepszego występu bordowo-granatowych niż w dniu dzisiejszym, czego sobie i Wam z całą powagą życzę.