1/2
Podzielę się z wami moimi refleksjami co do tego czy obawiam się o końcówkę sezonu czy nie. Oraz czy będę uważał dublet, albo
samego majstra za udany sezon.
Wiele osób tu napisało, że jesteśmy w końcu FC Barceloną i trzeba się podnieść. Pełna zgoda. Trzeba się podnieść z tego kryzysu. Jednak osoby przedstawiające taki przekaz, myślą, że kryzys zaczął się w spotkaniu z Realem. Otóż nie! Zastanówmy się kiedy zaczęło coś nie grać. Kryzys w mojej opinii zaczął się już w spotkaniu z Arsenalem na Camp Nou. Zaczęliśmy grać bez polotu i strasznie przewidywalnie. Co prawda strzeliliśmy 3 bramki, ale to raczej dzięki indywidualnościom, a nie pracy drużyny. Od tej pory gramy słabo i już nie widać żadnej poprawy. 45 minut szybkiej gry z Atletico mnie nie przekonywało do tego, że kryzys jest zażegnany.
Powiedzmy wprost, przyczyną jest przede wszystkim zmęczenie, ale również mentalność piłkarzy, którzy wygrali po prostu za dużo i nie przegrali w ogóle przez 39 (?) spotkań. Winę ponosi IMO Luis Enrique, który nie umiał odpowiednio zagospodarować sił MSN. (Dlaczego o nich mowa? Dlatego, że jesteśmy od nich uzależnieni) Mam też teorię, że bał się ich zmienić, ponieważ jak raz nie wystawił Messiego i Neymara, to tylko dlatego, że Bartek znalazł kozła ofiarnego w postaci Zubiego, Lucho do tej pory jest trenerem Barcy. Ale! Każdy medal ma dwie strony. Nie zapomniałem o tym. Po tej drugiej "dupy" dał zarząd, który nie był w stanie sprowadzić żadnego zmiennika dla MSN chociażby zimą.