Jeszcze raz obejrzałem przemowę Alvesa podczas fety na Camp Nou. Oglądając to trudno było mi się powstrzymać od łez i w końcu coś we mnie pękło. Dawno z jakiegoś powodu nie było mi aż tak smutno, już odejście Xaviego lepiej przyjąłem bo wiedziałem że to jest najlepszy moment. Decyzja Alvesa jak dla mnie trochę niezrozumiała, ale szanuję to, bo wiem że mógł odejść rok temu, a jednak chciał zostać i pomóc nam w walce o obronę trypletu. Jeszcze spokojnie mógłby 2 sezony pograć na najwyższym poziomie, ale widocznie uznał że to jest ten moment aby opuścić szeregi Barcelony.
Gracies Dani !!! VeB !!!