Dawno nic nie bolało mnie tak jak ta porażka. Nie mam nawet siły na złość. Jest mi po prostu cholernie smutno i czuję strach przed tym, co będzie dalej.

W kolejnych spotkaniach wyjasni się, czy to jeden tragiczny wypadek, czy coś idzie w bardzo złą stronę. Najbardziej bolesne jest to, że większość graczy sprawiała wrażenie jakby nie chcieli szarpać do przodu i walczyć o lepszy rezultat. Jeśli kogoś można wyróżnić, jest to Ney.

Być może to totalna głupota, ale ja ciągle wierzę. W końcu to FC Barcelona. Nadal ta sama.