Przyznam, że przez ostatni czas polskie barcelonismo podzieliło się jak Polacy na emigracji w XIX wieku. Pierwsze stronnictwo chce dać szansę nabytkom, wierzy w nich i liczy że w końcu odpalą i w przyszłości poprowadzą nas do sukcesów (stronnictwo w stylu zwolenników Mickiewicza). Drugie z kolei krytykuje nasze letnie transfery i planuje przebudować nasz skład kupująć kilka gwiazd, które mogłyby pociągnąć naszą grę (w stylu przeciwników Mickiewicza). Trzecie z kolei, najmniej liczne, liczy że damy szansę wychowankom (przywrócić Munira, dać do składu zawodników ze szkółki). Jednocześnie krytykują oba pozostałem stronnictwa (coś w stylu stronnictwa Słowackiego). Do czego zmierzam? Musimy się zjednoczyć, bo tylko gdy klub i kibice staną się jednością, wszystko wróci na właściwe tory.