Tak moim zdaniem:

- Kupowanie Coutinho, czyli gościa potrafiącego magicznie zagrać, ale mającego formę stabilną jak Fabs, i to w dodatku za ponad 100 mln to moim zdaniem zły pomysł. Nigdy nie byłem zwolennikiem tego transferu, zwłaszcza, że Barcelonie potrzebny jest ktoś na "6" - grający ofensywniej od Busiego, ale bardziej defensywnie niż don Andres. Dla mnie nr 1 jest Verratti, i to jego powinniśmy starać się sprowadzić, nawet płacąc więcej niż za potencjalny transfer Cou.

- Alternatywą dla Verrattiego (bo jego transfer raczej obecnie jest nierealny) byłby moim zdaniem Seri. Ewentualnie Thiago, ale to jest raczej marzenie ściętej głowy.

- Za Neya klub powinien kupić albo Dembele, albo Hazarda. Tak osobiście to wolałbym Belga, gdyż mógłby z miejsca zastąpić jakością Brazylijczyka, a kupowanie Francuza w tym wieku i za tyle kasy to mimo wszystko ogromna niewiadoma. W takiej sytuacji mam zawsze przed oczami przypadek Bojana, który miał być drugim Messi a skończył w średniakach europejskich. W dodatku Bojan był wychowankiem, a Dembele kosztowałby ponad 100 baniek i jest to moim zdaniem duże ryzyko. Tak czy inaczej oba te potencjalne transfery mają i plusy, i minusy, sprowadzenie jednego z nich byłoby dla mnie sukcesem.

- Zostaje jeszcze sprawa środkowego obrońcy. Były plotki o Inigo, ale chyba wszystko rozeszło się po kościach. A szkoda. Moim zdaniem byłoby to świetne uzupełnienie drużyny, zwłaszcza w obliczu prawdopodobnego odejścia Jefetico po tym sezonie. Mam nadzieję, że jak nie w tym, to w następnym sezonie solidny stoper Realu nas wzmocni.

- I na koniec transferu z klubu. Pożegnałbym Ardę i kogoś z dwójki Denis-Rafinha (no chyba, że zarząd zaskoczyłby nas jeszcze jakimś ciekawym transferem pomocnika, ale wątpię).

Z takiego obrotu spraw byłbym naprawdę bardzo zadowolony. Niestety, mocno obawiam się, że przespany przez zarząd lipiec (Ney wykorzystał wobec niego mocne środki nasenne) może skutkować tym, że nikt na starcie sezonu nie będzie chciał nam nikogo sprzedać, ewentualnie trzeba będzie przepłacić. Jedyne co pozostaje, to... nadzieja. Głupio to trochę brzmi, nawet bardzo, no ale co możemy innego zrobić? Nasze ruchu na rynku transferowym przypominają próby zorganizowania imprezy przez najmniej lubianego gościa w klasie - nikt nie chce przyjść na jego przyjęcie.

Albo może chcą, tylko rodzice ich nie puszczają...