Pokochałem piłkę nożną, gdy w wieku 7 lat zobaczyłem w akcji Ronaldinho. Zafascynował mnie jego styl i to, że czerpał z gry ogromną przyjemność. "Przy okazji " jakoś tak też polubiłem Barcelonę. Nie miałem pojęcia o żadnych plebiscytach, rankingach itp. Potem pojawił się Messi. Styl zupełnie odmienny, ale ta sama radość. Niebywała lekkość i powtarzalność w każdym ruchu. Każdy mecz Barcelony to była prawdziwa uczta. Nie miały znaczenia dla mnie jego statystyki, ale to , że oglądając Messiego czułem niesamowitą radość. I właśnie to jest w mojej opinii wyznacznikiem jakości i poziomu tego człowieka. Poziomu nieosiągalnego dla nikogo innego. Żadna złota piłka, the best czy inne wymysły, tylko fakt, że z utęsknieniem czekam na jego każdy mecz, żeby zobaczyć co tym razem "przygotuje" Argentyńczyk.