Wiem, że nie ma co rozdrapywać starych ran, ale po dzisiejszym meczu jeszcze bardziej irytuje mnie ten blamaż z Romą. Wyłożyliśmy asfaltem drogę po której Real właśnie zajechał pod 3 LM z rzędu (mimo, że tradycyjnie, kilka razy prawie wpierdzielili się w rosnące na poboczu drzewo). Na bramce dzielącej ich od trofeum stanie chuderlawy dzieciak z astmą, albo niezrównoważony psychicznie ochroniarz który w każdej chwili może wyciągnąć pistolet i strzelić sobie w łeb. Niezbyt optymistyczna perspektywa. Jakby nie patrzeć, wygraliśmy dwa trofea, więc nie można mówić o nieudanym sezonie, jednak ta wkurzająca drzazga pozostanie wbita jeszcze przez długi czas, niezależnie od wyniku finału.