No cóż, wszystko wskazuje na to, że Ronaldo faktycznie odejdzie z Realu Madryt. To jest wręcz niewiarygodne, przy tak błahych rzeczach człowiek uświadamia sobie jak szybko czas płynie. Pamiętam jakby to było wczoraj gdy wraz z kolegami na studiach śmieszkowaliśmy z Ronaldo i jego opalenizny prosto z solarium żeby wyglądać idealnie w białej koszulce podczas ceremonii na Santiago Bernabeu gdy w blasku fleszów przechodził jako wyśmienity piłkarz z Manchesteru United. Czy myśleliśmy wtedy, że ten gość strzeli 450 bramek w 436 meczach? Nigdy w życiu. Czy ktoś podejrzewał, że przywdziewając biały trykot stoczy (prawdopodobnie) najciekawszy i najdłuższy pojedynek o miano najlepszego zawodniku globu z Leo Messim, który już wtedy pukał do bram piłkarskiego raju? Pewnie jedynie garstka.

Czy się cieszę z jego odejścia? Jakaś malutka część mnie pewnie tak, bo czego by się o nim nie pisało to głównie dzięki niemu Real w ostatnich latach święci triumfy w europejskie piłce. Jego bramki były głównym fundamentem pod sukcesy chociażby w trzech ostatnich rozgrywkach Ligi Mistrzów. Zdecydowanie bardziej jednak obawiam się straty wielkiego piłkarza i wielkiej rywalizacji, do której w zasadzie każdy przyzwyczaił się na tyle, że aż ciężko będzie sprawdzając wynik Realu nie zapytać ile goli z karnego strzelił Ronaldo? (;