Osądzanie gwoli sprawiedliwości to tylko teoretycznie trudna sprawa. Osobiście nie szczególnie przepadam za określeniem "najlepszy", wolę zestawiać go równolegle z nieco przykurzonym już słóweczkiem - "atrakcyjny".

"Les Bleus" podnieśli Puchar Świata zasłużenie, bo - tak jak inni w przeszłości sięgający po to trofeum - byli najlepsi. Piłka nożna jest bowiem - nawet nie do szczętu obdarta z emocji - sportem wymiernym. Wynik to jako fakt rzecz bezsporna (sędziowskich błędów się nie ustrzegniemy, a zawsze znajdzie się ktoś, kto będzie pomstował na rozjemcę z gwizdkiem w ustach), kluczem są tu odczucia, jakie wywołuje w kibicach gra sama w sobie. Można by debatować nad heroiczną postawą niezmordowanych bałkańskich bohaterów, a z drugiej strony poddać rozwlekłym deliberacjom francuski pragmatyzm. Choć wątpię, by komukolwiek nad Sekwaną strzeliłby dziś do głowy pomysł, by w obliczu mundialowego triumfu się tym zajmować.