Wczoraj miałem wolny wieczór. Dzieci w łóżkach, wreszcie….. Kto ma ten rozumie ;)>>
Czas na spokojne obejrzenie meczu z Interem. Żona nagrała mi mecz dzień wcześniej, w wersji Polsatu – jest to istotne, ale do tego dojdziemy później. Sceneria niezmienna: fotel, ogień w kominku i 18-letni Macallan na dwa palce. W domu nareszcie cisza.
W trakcie pierwszej połowy odkryłem dwie nowe dla mnie rzeczy: 1. Strejlau lubi Barcelonę. 2. Ja lubię słuchać Strejlaua. Aż się wzdrygnąłem. Collina senior komentował mecz w sposób ciekawy, miał trafne spostrzeżenia i zachwycał się tym samym co ja. Albo ja dojrzałem do niego, albo on dojrzał do komentowania. Nieufnie spojrzałem na dwa palce, nie zgrubiały…
Dzień wcześniej „na żywo” oglądałem mecz słuchając bodajże któregoś z Żewłakowów w duecie z kimśtam. I poza wyższą formą irytowania mnie, zwaną popularnie wk…wianiem – nic więcej komentarz mi w życie nie wnosił.
Pod koniec meczu uświadomiłem sobie jeszcze jedno. Valverde nie jest złym trenerem. Nieźle pojechałem, nieprawdaż? Już argumentuję. Lecą tutaj gromy, że nie wprowadza nowych graczy, jest konserwatywny w ustalaniu składu. Jednak Lenglet i Arthur – weszli do pierwszej jedenastki. Czyli z nowo sprowadzonych zawodników połowa gra w podstawowym składzie. Nie patrzymy na kontuzje, nie gdybamy. Trzymamy się faktów. Wypadł mu Messi. Zrobił co mógł, by zamaskować jego brak. Zrównoważyć tego ubytku się po prostu nie da. Wszyscy podkreślali, że drużyna grała kolektywnie. Tak było w istocie. Ktoś jednak ten kolektyw ustawił. Wszyscy zachwycamy się Arthurem. Słusznie i zasadnie. Ale on gra. Czyli Val widzi to, więc go wprowadza. Gdzie jest Malcom? Zaufam trenerowi i uznam, że na tą chwilę jest za słaby na grę. Zobaczcie sytuację Dembele. Początek sezonu – zachwyty /Ulala, na co nam Ney, klasa światowa/. Teraz większość wymieniłaby go na kogokolwiek bo słaby /nic nie wnosi, traci piłki etc/. Tylko że on z 11 wyleciał. A więc trener też to widzi. Mecze w których traciliśmy punkty. Konia z rzędem temu, kto przewidział, że Lenglet wyleci z boiska albo Pique seryjnie podaruje bramki rywalom. To były błędy indywidualne. Kolejna rzecz: 4-4-2. Nie można odmawiać trenerowi prawa do wyboru ustawienia, jemu ono po prostu siedzi. Że gra jest mało widowiskowa. Veto. Barcelona to w moim odczuciu ciągle najpiękniej grająca drużyna. Od dawna denerwowało mnie podejście zespołów LL do meczów z Barcą. Prawie zawsze autobus. Te same zespoły grają z tymi drugimi, na wyjeździe, gole tracą po kontrach, bo to tamci opanowali. I sędziów. Ale to inny temat. Z nami. Autobus, barykada, zasieki i pole minowe. OWN GOAL nie był taki skuteczny przez przypadek. Po prostu jest tak gęsto w polu karnym, że piłka częściej trafia przeciwników. Wybór Rafinha – rewelacja. I wcale nie chodzi tu tylko o gola. „Bla, bla, bla ….musiał strzelić”. A gówno prawda. Najpierw musiał zainicjować akcję, potem wyjść na pozycję i wreszcie ją wykończyć. A i tego nie musiał. Rakitic? Czasem mam wrażenie, że jego jedno złe zagranie jest rozpatrywane dłużej niż 90 minutowa harówka. A i tak finalnie jest wina Valverde. Zdjął Arthura, wstawił Vidala – fala gwizdów. Bezsensowna. Po pierwsze Vidal grał co najmniej przyzwoicie. Po drugie – za 4 dni „el clasico”. Może dobrze by Arthur uniknął kontuzji, końcówka zrobiła się ostrzejsza. Dalej uważam, że Valverde nie do końca potrafi wykorzystywać posiadany potencjał. Sytuacja z Paco, szkoda gadać. Z drugiej strony „Errare humanum est”.
I tak pewnego miłego, jesiennego wieczora odkryłem, dwie rzeczy. Lubię słuchać Andrzeja Strejlaua i że Valverde nie jest taki zły.
Pozdrawiam.