Może z 7/8 lat temu bym przeżywał bardzo wczorajszy wynik, bardzo się przejmował. Dzisiaj? Chce mi się śmiać z rana patrząc na wynik to po wstaniu. To taki trochę śmiech bezradności, bo do cholery - jak mogliśmy dostać w papę 4:0 mając z tyłu głowy to, żeby nie popełnić rokrocznych błędów w LM. Wtedy odpalam sobie skrót meczu i patrzę na zaangażowanie zawodników The Reds i naszych. I dochodzę do wniosków, że piłka nożna to nie koniec świata. Jasne, przegraliśmy. Jest jednak w życiu mnóstwo ważniejszych rzeczy, niż ta cholerna piłka nożna. Nie ma co rozpamietywać wczorajszego blamażu. Głowy do góry, moi drodzy!